Trasa nr 8 - Kolorowe zbocza góry Brennisteinsalda, 881 m n.p.m.

Trasa pochodzi z przewodnika Rother Islandia

"Klasyk” dla wszystkich, którzy chcą, by ich pierwsze wrażenie dotyczące Landmannalaugar było dobre.

Widok ze szczytu Brennisteinsalda przez kolorowe zbocza na Bláhnúkur.Aktywna strefa wulkaniczna Fjallabak zapewnia nie tylko gorące źródło koło schroniska, ale także liczne bajecznie kolorowe solfatary u podnóża „płonącej góry”. Generalnie ta trasa okrężna charakteryzuje się wielorakimi wrażeniami kolorystycznymi, od zieleni wąwozu Grænagil i głębokiej czerni strumienia lawy z obsydianu, aż do czerwieni, żółci i bieli gór dookoła. Strumień lawy, rozciągający się aż do kempingu, utworzyły ostatnie wybuchy w XVI w.

Miejscowość:

Hella, Kirkjubæjarklaustur, położona przy obwodnicy.

Punkt początkowy:

kemping lub schronisko w Landmannalaugar, 600 m n.p.m.

Dojazd:

do Landmannalaugar dociera się (F) 208 od północy, także samochodem osobowym. W przypadku samochodu z wypożyczalni koniecznie przestrzegać odpowiednich klauzul. Przejazd całą trasą obok Eldgjá jest jednak zarezerwowany dla pojazdów z napędem na cztery koła. Bezpośrednio przed kempingiem znajduje się bród – przed nim istnieje także parking. Latem funkcjonuje codzienne połączenie autobusowe z Reykjavíku przez Landmannalaugar do Skaftafell (wycieczka z przewodnikiem, w trakcie której możliwe są jednak przerwy i odcinki).

Różnica wysokości:

Przekrój trasy nr 8300 m. Wymagania: jeden krótki, stromy odcinek przy zejściu, dobry, wygodny szlak. Nocleg: w Landmannalaugar: schronisko towarzystwa turystycznego Ferðafélag Íslands (115 miejsc noclegowych) z gospodarzem schroniska lub skromny kemping. Latem możliwość zrobienia zakupów i spożycia posiłku.

Opcja:

można połączyć z trasą 7 na Bláhnúkur i/lub z trasą 10 na Suðurnámur.

Trasa nr 8Z kempingu (1) obok schroniska należy kierować się znakami na południe do Grænagil. W oczy rzucają się neonowozielone warstwy skał. Należy iść wzdłuż wąwozu, póki wyraźnie na biało znakowany szlak wije się przezeń i przez poprzerzynane rozpadlinami pole lawowe. Należy iść prosto na solfatary (2) u podnóża Brennisteinsalda („płonącej góry”). Tu dochodzi się do szlaku Laugavegur (oznakowanie czerwone), którym podąża się teraz stromo w górę, częściowo po stopniach. Raz po raz rozpościerają się fascynujące widoki na parujące i siarkowożółte miejsca. Po krótkim, nieco stromym podejściu dociera się do siodła między szczytem a polem lawowym. Tu trzeba skierować się w prawo („Brennisteinsalda/Vondugil”) i iść zgodnie z zielonymi palikami. Po stabilnym żwirze z ryolitu idzie się średnio stromym szlakiem około 10 minut na zaokrąglony szczyt Brennisteinsalda (3). Stąd rozpościera się ładny widok panoramiczny.
Zejście jest dalej oznakowane palikami, najpierw w kierunku zachodnim, potem na północ. Szlak jest wygodny i turysta delektuje się fascynującymi widokami w dół na dziwaczny i kolorowy wąwóz Vondugil po lewej stronie. Tylko ostatnie metry w dół do doliny Námskvísl są bardziej strome i trochę śliskie. Stąd szlak wychodzi z doliny po płaskim terenie na wschód, wzdłuż kolejnych kolorowych gór za łąkami wełnianki. Wkrótce dociera się ponownie do Laugavegur, którym trzeba iść mniej więcej w tym samym kierunku przez pole lawowe w dół do punktu początkowego.