Jadę do: Kostaryka

KOSTARYKA

Kostaryka wulkan

Coraz bardziej popularny kierunek turystyczny, przyciągający turystów wspaniałymi wybrzeżami Morza Karaibskiego i Pacyfiku oraz bogatą, różnorodną przyrodą. Nazwa kraju – Costa Rica – w języku hiszpańskim oznacza „bogate wybrzeże”.

Powierzchnia: 51 100 km2
Liczba ludności: ok. 5 000 000
Stolica: San José
Podział administracyjny: 7 prowincji
Język urzędowy: hiszpański
Waluta: colón

Kiedy jechać

Kostaryka leży w Ameryce Środkowej. Wybrzeża i doliny większych rzek są nizinne, pozostały obszar zajmują wyżyny i góry. Kraj leży w strefie sejsmicznej, doliczono się tu 751 wulkanów, a 7 jest aktywnych. Środkową część zajmują trzy pasma górskie: Cordillera de Guanacaste (najwyższy szczyt to wulkan Miravalles, 2021 m n.p.m.), Cordillera Central (wulkan Irazú, 3432 m n.p.m.) i Cordillera de Talamanca (Chirripó Grande, 3820 m n.p.m., najwyższy szczyt Kostaryki). Panuje tu klimat podrównikowy. Na wybrzeżu Morza Karaibskiego (o charakterze lagunowym) praktycznie przez cały rok wieją pasaty, powodujące obfite opady. Nad Oceanem Spokojnym (dobrze rozwinięta i urozmaicona linia brzegowa z licznymi zatokami) opadów jest znacznie mniej i występują głównie od maja do grudnia. W pozostałym okresie roku panuje pora sucha. Średnie temperatury to ok. 26°C na wybrzeżu i 18°–20°C na wyższych wysokościach w głębi kraju. Rzeki są krótkie, ale o bystrym nurcie. Najdłuższa jest San Juan (199 km), naturalna granica z Nikaraguą. Najlepszą porą na odwiedziny Kostaryki jest styczeń i luty, kiedy jest szansa na bezdeszczową pogodę w całym kraju. Najgorszy okres to październik i listopad – jest mokro i wietrznie. Przy wyjazdach turystycznych do 90 dni dla Polaków nie ma obowiązku wizowego. Najbliższa polska placówka dyplomatyczna jest w stolicy Meksyku.

Plaże

Okres Bożego Narodzenia i kolejne miesiące przyciągają do Kostaryki tłumy turystów spragnionych słońca i morskich kąpieli. Wśród prawie 300 wspaniałych plaż bez trudu każdy znajdzie dla siebie kawałek gorącego piasku i czystej wody Morza Karaibskiego lub Pacyfiku. Co ciekawe, najpiękniejsze plaże można znaleźć na obszarach chronionych. W prowincji Guanacaste w północno-zachodniej części kraju nad zatoką Papagayo, blisko Parku Narodowego Santa Rosa, białym piaskiem kusi ustronna Playa Naranjo. Półwysep Nicoya szczyci się Playa Santa Teresa, coraz popularniejszą wśród przyjezdnych. Powoli rozwija się tu baza turystyczna, a miejscowi rybacy oferują świeżo złowione ryby z grilla. To również doskonałe miejsce dla surferów, a pobliska dżungla oferuje wspaniałe miejsca spacerowe. W pobliżu San José znajduje się najmniejszy kostarykański Park Narodowy Manuel Antonio, gdzie na miłośników kąpieli i słońca czekają cztery plaże: Espadilla Sur, Manuel Antonio, Playita i Escondido. Playa Avellana w prowincji Guanacaste zapewnia przyjazną i beztroską atmosferę, a dodatkowo owiana jest legendą żyjącej tu niegdyś świnki Loli, wielkiej miłośniczki plażowania i morskich kąpieli. Plaża to także doskonałe miejsce do surfowania. Godne uwagi są także plaże na wyspach Catalina i w Puerto Viejo w prowincji Limon (chociaż nie zawsze jest tu słońce, ale ludzie są niezwykle serdeczni).

Aktywny wypoczynek

Wybrzeże Oceanu Spokojnego oferuje doskonałe warunki dla miłośników surfingu. Playa Avellana w prowincji Guancaste zapewnia wysokie, 6-metrowe fale przez cały rok, a w pobliżu nie brakuje wypożyczalni sprzętu i hoteli o różnym standardzie. Na desce popływać też można na Playa Santa Teresa w prowincji Puntarenas, gdzie wiejący od brzegu wiatr pobudza czasami nawet zbyt wysokie fale. Archipelag Catalina (ok. 20 mniejszych i większych wysepek) z rafą koralową zapewnia wspaniałe miejsca do nurkowania i podziwiania podmorskiego życia. Na wysepkach warto też wybrać się na pieszą wędrówkę, podczas której na plaży z pewnością napotka się żółwie morskie. Warto też odbyć wieczorną przejażdżkę konną lub samochodem terenowym po plaży, odwiedzić jeden z licznych parków narodowych, gdzie przygotowano trasy piesze, które pozwalają podziwiać wspaniałą przyrodę Kostaryki.

Atrakcje turystyczne

Prekolumbijskie osady wodzowskie z Las Bolas ludu Dequis

Od 2014 r. prekolumbijskie osady wodzowskie wraz z unikatowymi kamiennymi kulami objęto ochroną UNESCO. Na listę wpisano cztery stanowiska archeologiczne w delcie rzeki Diquís na południu Kostaryki, które obejmują kopce, bruk z otoczaków rzecznych, miejsca pochówku, ozdoby, naczynia ceramiczne, a także kamienne kule o różnych rozmiarach, których znaczenie, zastosowanie i sposób wykonania ciągle pozostaje tajemnicą. Średnica kul wynosi od kilku centymetrów do ponad 2 metrów. Największa ma 2,4 m średnicy i waży ponad 16 ton. Powstały w latach 500–1500 i prawdopodobnie są dziełem dawnych rdzennych mieszkańców Kostaryki. Masowe odkrycie kul w latach trzydziestych minionego wieku spowodowało duże zainteresowanie archeologów, ale też ich rozproszenie po całym kraju. Las Bolas w większości wykonano z granodiorytu (kwaśnej skały magmowej), który łatwo poddaje się obróbce cieplnej. Następnie kule prawdopodobnie szlifowano i polerowano. Do tej pory nie wiadomo, po co je wytwarzano.

Park Narodowy na Wyspie Kokosowej

Na Oceanie Spokojnym, 550 km od wybrzeża Kostaryki, znajduje się Wyspa Kokosowa. Jej wyjątkowość polega na tym, że jest jedyną wyspą podzwrotnikową na Pacyfiku, gdzie występuje wilgotny las tropikalny. Jej usytuowanie (pierwszy punkt, do którego dociera Północnorównikowy Prąd Wsteczny) stwarza doskonałe miejsce dla badaczy procesów biologicznych. Wody opływające wyspę zapewniają idealne warunki obserwacji dużych stworzeń żyjących w Pacyfiku (rekiny, tuńczyki, delfiny i płaszczki).

Rezerwat Talamanca w Parku Narodowym La Amistad

Na terenie Kostaryki funkcjonuje 27 parków narodowych. Należy do nich unikatowy La Amistad. Większość rezerwatu Talamanca porastają lasy tropikalne, zamieszkują tu także cztery plemiona Indian. Wyjątkowość tego miejsca wynika z jego położenia, które stworzyło warunki wymiany genetycznej pomiędzy florą i fauną obu Ameryk. To także jedyne miejsce w Ameryce Środkowej, gdzie odkryto ślady zlodowacenia z okresu czwartorzędu.

Miejscowe przysmaki

Kostaryka przysmakiBazą kuchni kostarykańskiej jest fasola i ryż, ale istnieją niewielkie różnice kulinarne pomiędzy poszczególnymi prowincjami. W Guanacaste jada się więcej kukurydzy, wywodzącej się z kulinarnej tradycji prekolumbijskiej. Prowincję Limon charakteryzują potrawy pochodzące z kuchni afrykańskiej i zachodnioindyjskiej. To pamiątka po dawnych czarnych niewolnikach. Stosuje się tu mleczko i olej kokosowy. Kuchnia nadmorskiej Puntarenas bazuje rybach, małżach, krewetkach i ośmiornicach. W całym kraju popularny jest drób, wołowina, świeże owoce i warzywa. Pija się najczęściej naturales (soki owocowe), frescos (soki z dodatkiem cukru oraz wody lub mleka), refrescos (słodkie napoje gazowane), a w Limon dodatkowo zieloną herbatę. Popularne owoce to: ananasy, anona, banany, caimito, różne odmiany jabłek, gwajawy, mango, papaja, melony, sączyniec, marakuja. Z potraw mięsnych i rybnych na uwagę zasługują: arroz con polio (ryż z kurczakiem, pomidorami, marchewką, groszkiem i kolendrą), arreglados (paszteciki z mięsem wołowym, drobiowym lub fasolą, podawane z dodatkiem majonezu), bacalao con papas (solony dorsz z ziemniakami), chicharrones (flaczki lub smażona wieprzowa skóra z warstwą tłuszczu podawana z tortillą i cytryną), picadillo (gulasz z mięsa, ziemniaków, zielonych bananów, różnych warzyw i przypraw). Popularną przystawką jest ceviche z marynowanej ryby lub owoców morza. Najchętniej jadane zupy to olla de carne (zupa mięsna z dodatkiem warzyw oraz ryżu), olla podrida (gęsta zupa z różnych warzyw), sopa de modongo (flaczki i nogi wieprzowe, warzywa i zielone banany), sopa negra (zupa-krem z czarnej fasoli z dodatkiem gotowanych na twardo jaj, cebuli i kolendry). Popularnym zestawem śniadaniowym jest gallo pinto (czarna fasola i ryż z dodatkiem selera, czosnku i kolendry, podawana ze smażonymi jajkami i śmietaną oraz tortillą). Na lancz Kostarykańczycy często jedzą casado. W jego skład wchodzi czarna fasola zmieszana z ryżem, mięso (drób, wołowina lub ryba) oraz surówka z kapusty i marchwi. Popularnym pieczywem są tortille, chleb kukurydziany, słodkie odmiany chleba. Z deserów jada się lody, kisiele, cukierki, churros (podłużne ciasteczka smażone w głębokim tłuszczu). Dużą popularnością cieszy się kakao i kawa. Z napoi alkoholowych chętnie pija się cuba libre oraz piwo z trzciny cukrowej.

Lokalne ciekawostki

Kostaryka Iguana1. W Kostaryce występuje ponad 500 gatunków zwierząt, co stanowi 4% wszystkich przedstawicieli fauny żyjących na świecie. Ciekawostką jest to, że z powodu położenia pomiędzy Ameryką Północną a Południową żyją tu zwierzęta z obu kontynentów.
2. Od 1949 r. w kraju nie ma regularnej armii, funkcjonuje tylko paramilitarna policja.
3. W kostarykańskim parlamencie panuje wyjątkowa równość: mandaty podzielono po 50% pomiędzy kobiety i mężczyzn.
4. Każda stacja radiowa codziennie o 7.00 nadaje hymn narodowy.
5. W porównaniu do europejskich, wszystkie meble są niższe (nawet o 15 cm), a drzwi węższe.
6. W mniejszych miejscowościach nie numeruje się budynków ani nie nazywa ulic. Odnalezienie konkretnego adresu ułatwia określenie jego położenia względem innej charakterystycznej budowli.
7. Najpopularniejszym napojem jest kawa, którą podaje się nawet małym dzieciom.
8. Wskazówki dla kierowców: obowiązuje ruch prawostronny, pieszy ma zawsze pierwszeństwo, a parkowanie na chodniku jest niemożliwe, ponieważ od jezdni oddziela go głęboki rów odpływowy.
9. Kościoły katolickie wznosi się zazwyczaj w zachodniej części miejscowości.
10. Mieszkańcy Kostaryki w 90% należą do rasy białej.
11. Kostaryka jest głównym producentem ziarna kakaowego w Ameryce Środkowej. Pierwsze drzewka kakaowców sprowadzono w 1650 r. z Nikaragui. Z ziarna produkuje się słodycze, barwniki, wina, octy smakowe, kosmetyki, a także używa jako karmy dla zwierząt. Niegdyś ziarna kakaowca były oficjalnym środkiem płatniczym.
12. Kraj jest także uznanym producentem kawy. Ziarna w dalszym ciągu zbiera się ręcznie, a najlepsza kawa pochodzi z Mesety Centralnej.

Jolanta Bąk