Zew ciszy Stapis

Rodzaj produktu: literatura podróżnicza
Producent: Stapis
Język: polski
Data wydania: 2011
Kategoria
Moje hobby / Wspinaczka
Menu / Literatura podróżnicza
Oceń, napisz recenzję
Ocena:

Napisz recenzję >>

Cena: 30,90 zł

35,00 zł

Wysyłka do 24h
Dostępność produktu w księgarni ArtTravel.pl:
- Kraków: dostępne "od ręki"
- Łódź: dostępne "od ręki"
- Warszawa: dostępne "od ręki"
Dostawa zamówienia:
- Polecona. Poczta Polska
0,00 zł
- Odbiór w księgarni Arttravel
0,00 zł
- Kurier 48. Poczta Polska
6,90 zł
- Paczkomaty. inPost
8,90 zł
- Express. Kurier DPD
11,90 zł

Opis

Tanio jak na arttravel.pl

W najnowszej książce Simpson analizuje swoją fascynację górami. Pisze o własnych dramatycznych przeżyciach w górach, a także o śmierci wielu przyjaciół. Wspinaczka łączy w sobie siłę ducha i sprawność ciała, ale są też mroczne strony tego sportu, które autor opisuje niezwykle szczerze, zastanawiając się, czy warto ryzykować.

Przejmująca i osobista książka stanowiąca swoisty zbiór znaków zapytania. Należy przestrzec, iż pytania dręczące autora należą do niezwykle zaraźliwych. Wielu znajdzie w najnowszej książce Simpsona inspirację do jeszcze gorętszej fascynacji górami. - GÓRY

Recenzje ArtTravel.pl

Wiele osób często zadaje pytania o to, po co ludzie wspinają się na górskie szczyty, narażając przy tym tak bardzo swoje życie, niemal prosząc się o śmierć. Co ich popycha do tego ryzyka? Dlaczego, mimo wielu niebezpiecznych doświadczeń, wciąż wracają w góry? Czy nie odczuwają strachu? Czy góry warte są tak wysokiej ceny, jaką bardzo często płacą nie tylko oni sami, ale także ich bliscy? Wydaje się, że nie ma jednej odpowiedzi na te kwestie. Sami wspinacze przyznają nieraz, iż trudno nawet im wyjaśnić, co ich skłania do tego, by ryzykując życie i zdrowie, zdobywać szczyty. To jest coś, co się czuje, ale trudno to wyrazić słowami. Warto sięgać po książki, które poruszają tematykę górską, które opowiadają o wspinaczce, wysokogórskich wyprawach. Raczej nie znajdziemy również tam jednoznacznej odpowiedzi na postawione wcześniej pytania. Sądzę jednak, że pozwolą w jakimś stopniu zrozumieć odczucia tych, dla których góry stały się ważną częścią życia, a także pojąć istotę wspinaczki.
Do takich książek należą między innymi te, które napisał Joe Simpson – brytyjski alpinista i pisarz, a wśród nich „Zew ciszy”.
Jest to kolejna książka tego autora, z jaką zetknęłam się po przeczytanych wcześniej „Dotknięciu pustki” i „Grze z duchami”, gdzie opisywał swoje przeżycia i doświadczenia związane z górami i ze wspinaniem się.
Znając już sposób pisania tego autora, wiedząc, jak potrafi wzbudzać słowem emocje, będąc pod dużym wrażeniem jego poprzednich książek, ze sporymi oczekiwaniami sięgnęłam po „Zew ciszy”, mając nadzieję na kolejną nietuzinkową lekturę.
Na początku Joe Simpson powraca wspomnieniami do swoich kolejnych górskich wypraw. Nie skupia się przy tym na samej wspinaczce, lecz poświęca sporo miejsca swoim odczuciom i refleksjom, którymi dzieli się z czytelnikami. Porównuje wspinanie się do hazardu, z którym wiąże się ryzyko, ale też ekscytacja. Opowiadając o pasji, która zawładnęła jego życiem, pisze o radości, zachwycie, miłości do gór, ale również swoich wątpliwościach, zniechęceniu, lękach, strachu, smutku wywołanym śmiercią tak wielu przyjaciół, znajomych i innych wspinaczy, którzy stracili życie w górach. Snuje rozważania na temat życia, jego ulotności i przemijania oraz nieuchronności śmierci, zastanawia się nad sensem podejmowania ryzyka, próbując wyjaśnić istotę wspinaczki. Szczególne miejsce w książce zajmuje Eiger – alpejski szczyt, od którego dla Joego Simpsona właściwie wszystko się zaczęło. To właśnie jego historia oraz poświęcona mu literatura (a przede wszystkim książka Heinricha Harrera „Biały Pająk”) obudziły w nim górską pasję, rozbudziły marzenia, spowodowały, że zaczął się wspinać.
Eiger uznaje się za jeden z najgroźniejszych najbardziej niebezpiecznych szczytów, szczególnie zaś w historii alpinizmu zapisały się liczne tragicznie zakończone próby zdobycia jego północnej ściany – Eigerwand.
Obrazowy opis Eigeru w książce Joego Simpsona doskonale oddaje grozę, jaka go spowija.
Autor przedstawia pokrótce historię zdobywania szczytu, przypominając najbardziej dramatyczne wydarzenia i przytaczając wstrząsające opisy ludzkich tragedii, jakie się tam rozegrały. Wspomina tu m.in. Maxa Sedlmayera i Karla Mehringera, Toniego Kurza, Andreasa Hintersoissera, Ediego Rainera i Willy’ego Angerera oraz innych, którzy podjęli ryzyko związane z tą groźną górą.
Joe Simpson opowiada wreszcie o swojej własnej wyprawie na Eiger – wyprawie, która także naznaczona została śmiercią.
Książka „Zew ciszy” nie zawiodła moich oczekiwań, jakie w nie pokładałam. Przeciwnie, pochłonęła całkowicie moją uwagę i sprawiła, że nawet już po skończonej lekturze trudno mi było powrócić do rzeczywistości.
Jak i poprzednie książki Joego Simpsona, które czytałam, tak i ta emanuje wieloma różnorodnymi emocjami, jest pełna osobistych przeżyć, uczuć i refleksji. Joe Simpson stara się wyjaśnić, czym jest dla niego Eiger, co znaczy dla niego ta góra, i czyni to z powodzeniem. Rozważania nad sensem wspinania się i podejmowania ryzyka prowadzi w tak żywy sposób, iż czytelnik zaczyna sam odczuwać to, co on czuje.
Wyjątkowo silne emocje wyzwalają wspomnienia tragedii, jakie miały miejsce podczas prób zdobycia Eigeru. Przywoływane z przeszłości mrożące krew w żyłach historie wywołują prawdziwe dreszcze i mocno uderzają w czytelnika. Choć niektóre z nich znałam, jako że czytałam o nich wcześniej (choćby we wspomnianej książce „Biały Pająk”), na nowo wywarły na mnie ogromne wrażenie, przytłaczając mnie grozą przedstawionych w niej wydarzeń.
Joe Simpson opowiada o tych zdarzeniach w niezwykle obrazowy i sugestywny sposób. Możne bez żadnej przesady powiedzieć, iż ożywia przeszłość, która staje przed naszymi oczami. Na chwilę przywraca do życia tych, których wspomina w swojej książce, a którzy zginęli tragicznie. Opisując ich rozpaczliwą, nadludzką wręcz walkę o życie, sprawia, że czytelnik w swym sercu walczy wraz z nimi, choć tak naprawdę ta walka jest już dawno przegrana.
Szczególnie poruszająca jest przytoczona w książce rozmowa autora z mieszkającą w szwajcarskiej wiosce kobietą, która jako młoda dziewczyna poznała wymienionych przeze mnie wcześniej wspinaczy, będąc zarazem jedną z ostatnich osób, które widziały ich i rozmawiały z nimi przed ich śmiercią.
„Zew ciszy” to książka, od której trudno się oderwać. Joe Simpson o górach i wspinaniu się pisze bez zbędnego patosu, szczerze i prawdziwie, językiem prostym, ale trafiającym w samo sedno. Poświęcając swą książkę w głównej mierze Eigerowi, snuje opowieść o życiu, śmierci i ludzkiej odwadze i upamiętnia w niej ludzi dążących do realizacji swoich marzeń, podejmujących ryzyko, nieraz płacących za spełnienie marzeń najwyższą cenę.
Słynny alpinista, George Mallory (1886-1924), zapytany kiedyś przez dziennikarzy o sens zdobywania Czomolungmy odpowiedział: „Ponieważ istnieje”. Lektura książki Joego Simpsona nie przyniesie jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o sens wspinania się. Jednak pisze on o wspinaczce, górach i uczuciach z nimi związanych w tak szczery i sugestywny sposób, iż podczas czytania jego wspomnień nasuwa się myśl, będąca parafrazą słów George’a Mallory’ego: Dlaczego ludzie zdobywają góry? Ponieważ istnieją. Właśnie to przesłanie zdaje się wypływać z książki „Zew ciszy”, do której przeczytania zachęcam, bo warto. Jestem pewna, że miłośnicy gór i literatury górskiej docenią tę opowieść, wobec której nie sposób pozostać obojętnym. To wspaniała książka, która porusza najwrażliwsze struny duszy i na długo zostaje w pamięci.

Dorota Pansewicz

Informacje dodatkowe

Rodzaj produktu literatura podróżnicza
Wydawca Stapis
Autor Joe Simpson
Język polski
Data wydania 2011
Oprawa miękka
Ilość stron 256
Wymiary / mm 160 x 230
Waga / gr 405
EAN 9788361050575
ISBN 978-83-61050-57-5

Napisz recenzję

Oceniasz: Zew ciszy Stapis

Jak oceniasz ten produkt? *

  Słaby Dobry Bardzo dobry Świetny Wybitny
Oceń produkt