• Przeklęta ziemia Carta Blanca, literatura podróżnicza

Przeklęta ziemia Carta Blanca

Rodzaj produktu: literatura podróżnicza
Producent: Carta Blanca
Język: polski
Data wydania: 2012
Kategoria
Menu / Literatura podróżnicza
Oceń, napisz recenzję
Ocena:

Napisz recenzję >>

Produkt niedostępny
Dostępność produktu w księgarni ArtTravel.pl:
- Kraków: niedostępny
- Łódź: niedostępny
- Warszawa: niedostępny

Opis

Tanio jak na arttravel.pl

W epoce plastikowych noży w samolotach, w świecie, w którym coraz bardziej egzotyczne miejsca są dostępne dla turystów w formie all inclusive, autor może pochwalić się czymś niezwykłym. Autor, znany podróżnik, założyciel wydawnictwa Lonely Planet, odwiedził wszystkie "przeklęte" kraje, o których obecnie często donoszą serwisy informacyjne. Opowiada o swoich podróżach po krajach reprezentujących najbardziej restrykcyjne i niebezpieczne reżimy na świecie: Afganistanie, Albanii, Arabii Saudyskiej, Birmie, Iraku, Iranie, Korei Północnej, Kubie i Libii.

Recenzje ArtTravel.pl

Książkę „Przeklęta ziemia”, autorstwa Tony’ego Wheelera, podróżnika i założyciela wydawnictwa Lonely Planet, można potraktować jako bardzo nietypowy przewodnik – przewodnik po „krajach przeklętych”. Już same sformułowania: „ziemia przeklęta” czy „kraj przeklęty” wzbudzają ciekawość i prowokują do sprawdzenia, o jakich miejscach na świecie opowiada książka i dlaczego są one „przeklęte”.
Tony Wheeler w swoim wyborze „przeklętych ziem” kierował się następującymi kryteriami: jak dany kraj traktuje swych obywateli; czy ma on związki z terroryzmem; czy stanowi zagrożenie dla innych państw.
Kierując się tym kluczem, autor wytypował następujące kraje: Afganistan, Albania, Arabia Saudyjska, Birma, Irak, Iran, Korea Północna, Kuba, Libia.
Można by się zastanawiać, co skłoniło Tony’ego Wheelera do podróży właśnie do tych, mało przyjaznych, jak się wydaje, państw. Pewną odpowiedź daje nam już sam podtytuł książki: „Wyprawy do miejsc zatraconych, często nieprzyjaznych i trudnych do zrozumienia, ale może właśnie dlatego tak ciekawych i prowokujących”.
Właśnie ze względu na to wszystko, co nadaje tym krajom status „przeklętych”, wydały się ona autorowi ciekawe i dlatego bierze je pod lupę.
Tony Wheeler dość drobiazgowo opisuje swoje wyprawy do „przeklętych krajów”. Ponieważ sam przyznaje, że dopiero zagłębienie się w historię i politykę, najczęściej tę najnowszą, pozwala zrozumieć, w jaki sposób poszczególne państwa osiągnęły status „przeklętej ziemi”, nakreśla przy tej okazji ich sytuację wewnętrzną i międzynarodową, niejednokrotnie przenosząc czytelnika w przeszłość, tę dalszą, ale też całkiem niedawną. Czyni to jednak w sposób przystępny i ciekawy, dzięki czemu zyskujemy pełny obraz danego kraju.
Niektóre z odwiedzanych państw (np. Afganistan, Birmę, Iran) autor znał już z wcześniejszych podróży, nawet sprzed wielu lat, dokonuje więc interesujących dla czytelnika porównań między przeszłością i teraźniejszością. Inne kraje odwiedził przy okazji wyprawy do „ziem przeklętych” po raz pierwszy, np. Irak (autor pisze, że już od dawna przymierzał się do podróży do tego kraju, jednak sytuacja polityczna uniemożliwiała mu to).
Dlaczego wcześniej określiłam „Przeklętą ziemię” jako nietypowy przewodnik? Nie tylko ze względu na wybór prezentowanych miejsc. Przedstawione tu kraje zostały, zgodnie z cytowanym podtytułem, pokazane jakby z dwóch stron. Z jednej strony Tony Wheeler szczerze, wprost i bez ogródek pisze o tym wszystkim, co w tych krajach szokuje, przeraża, wprawia w zdumienie. Wymienia różne absurdy właściwe „ziemiom przeklętym”, nierzadko ujawniając swe emocje, dodając ironiczne, czasem żartobliwe komentarze.
Wspomina o rozlewie krwi w Afganistanie, który właściwie od dawna był tu na porządku dziennym.
Przedstawia Albanię jako „kraj bunkrów”, będących symbolem tego kraju i świadczących o tym, że jest on introwertyczną „przeklętą ziemią”, tkwiącą w przekonaniu, iż cały świat zewnętrzny jest dla niej zagrożeniem.
Tony Wheeler opowiada też o bardzo surowych ograniczeniach dla kobiet w Arabii Saudyjskiej, które doprowadziły w 2002 r. do tragedii i bezsensownej śmierci w pożarze 15 dziewcząt (tylko dlatego nie pozwolono im na wydostanie się z płonącego budynku szkoły, gdyż nie miały na sobie wymaganych abaj – czarnych zasłon i były pozbawione opieki męskiej).
Autor pokazuje nam Birmę jako państwo, w którym „do dziś nic nie dzieje się bez udziału astrologów i wróżbitów”; kraj, w którym panuje jednocześnie wojskowa dyktatura.
Tony Wheeler mówi wreszcie o fali terroryzmu w Iraku, o negatywnym odbieraniu przez inne państwa Iranie, o wielu zakazach, restrykcjach i ograniczeniach w Korei Północnej, na Kubie i w Libii.
Z drugiej jednak strony autor pokazuje nam, że te kraje nie do końca są „zatracone”. Trochę jakby przekornie podkreśla to, co w nich jest piękne, dobre, warte zobaczenia. Zabiera nas więc w podróż do miejsc i obiektów ciekawych pod względem geograficznym, kulturowym, historycznym i architektonicznym.
Zaskakujące w pierwszej chwili, zrozumiałe stają się potem słowa autora o Albanii: „I sam kraj też jest niezły – odbyłem więc przyjemną przejażdżkę(…)”; o Arabii Saudyjskiej: „(…)zwiedzanie tego obszaru było czymś intrygującym”; o Iraku: „Może zabrzmi to absurdalnie, ale naprawdę podoba mi się w Iraku”; o Korei Północnej: „(…)ci ludzie potrafią się śmiać i bawić oraz marzą o lepszym życiu”; wreszcie o Iranie: „Mój pobyt w Iranie był wspaniałym przeżyciem. Nie tylko odwiedziłem cudowne miejsca, ale widziałem masę ciekawych rzeczy i poznałem mnóstwo ludzi”.
Takie spojrzenie autora „z dwóch stron”  na poszczególne kraje każe czytelnikowi zastanowić się nad tym, czym dla niego byłaby wyprawa do „ziem przeklętych”.
Tony Wheeler w opisach miejsc posługuje się językiem niezwykle barwnym, pisząc np. o jeziorach „z czystą wodą, otoczonych zielonymi palmami, a później złotymi palącymi piaskami” czy też o tym, jak „na tle kryształowo czystego nieba przyprószone, a momentami gęsto pokryte śniegiem góry wyglądają niesamowicie”.
Wspaniałym uzupełnieniem książki są fotografie, pokazujące te wszystkie najciekawsze miejsca i obiekty, o których autor wspomina.
Po lekturze książki „Przeklęta ziemia” jestem pewna, że warto ją było przeczytać. Poszerza ona horyzonty myślowe, skłania do refleksji, pokazuje, że nie wszystko jest tylko czarne albo białe. Wzbudza też pewną nadzieję, że może przyjdzie czas, gdy coś się zmieni w takich krajach i przestaną one być „przeklęte” – a nadzieję tę wspaniale wyrażają słowa perskiego poety Hafiza,   stanowiące jakby motto tej książki:
„Choć podróż jest niebezpieczna, a celu nie widać,
Nie rozpaczaj: każda droga kiedyś się kończy”.

Dorota Pansewicz

Informacje dodatkowe

Rodzaj produktu literatura podróżnicza
Wydawca Carta Blanca
Autor Tony Wheeler
Język polski
Data wydania 2012
Oprawa miękka
Ilość stron 360
Wymiary / mm 130 x 200
Waga / gr 369
EAN 9788377051139
ISBN 978-83-7705-113-9

Napisz recenzję

Oceniasz: Przeklęta ziemia Carta Blanca

Jak oceniasz ten produkt? *

  Słaby Dobry Bardzo dobry Świetny Wybitny
Oceń produkt