Powrót do Tybetu Stapis

Rodzaj produktu: literatura podróżnicza
Producent: Stapis
Język: polski
Data wydania: 2009
Kategoria
Moje hobby / Wspinaczka
Menu / Literatura podróżnicza
Oceń, napisz recenzję
Ocena:

Napisz recenzję >>

Cena: 30,90 zł

34,90 zł

Wysyłka do 24h
Dostępność produktu w księgarni ArtTravel.pl:
- Kraków: dostępne "od ręki"
- Łódź: dostępne "od ręki"
- Warszawa: dostępne "od ręki"
Dostawa zamówienia:
- Polecona. Poczta Polska
0,00 zł
- Odbiór w księgarni Arttravel
0,00 zł
- Kurier 48. Poczta Polska
6,90 zł
- Paczkomaty. inPost
8,90 zł
- Express. Kurier DPD
11,90 zł

Opis

Tanio jak na arttravel.pl

Heinrich Harrer był jednym z niewielu ludzi Zachodu, którzy poznali Stary Tybet. Napisany przez niego bestseller, „Siedem lat w Tybecie”, opowiada o idyllicznym życiu na „dachu świata”, zanim autor został zmuszony do ucieczki przed inwazją chińskiej armii. W świetnej ekranizacji tej książki (1997r.) główną rolę zagrał Brad Pitt.

„Powrót do Tybetu” to obraz tajemniczego, górskiego państwa po 30 latach od momentu inwazji. Autor powraca, by opisać próbę zniszczenia tej starożytnej cywilizacji przez Chiny. Dzięki spotkaniom ze starymi znajomymi i Dalajlamą żyjącym na wygnaniu w Północnych Indiach, Harrer bada współczesne mu relacje między Pekinem a swoją „drugą ojczyzną”.

Smutna opowieść o tym, co bezpowrotnie przemija...

Recenzje ArtTravel.pl

Heinrich Harrer to żyjący w latach 1912 – 2006 austriacki sportowiec, alpinista, podróżnik i pisarz. W 1938 roku brał udział w pierwszym przejściu północnej ściany Eigeru (wyprawę tę zrelacjonował w świetnie napisanej książce „Biały Pająk”), a w 1939 roku - w wyprawie na Nanga Parbat w Himalajach Zachodnich. Wybuch II wojny światowej zastał go w Indiach. Heinrich Harrer został internowany przez Anglików i osadzony w obozie Dehra Dun. W 1944 roku, wraz z Peterem Aufschnaiterem, zdołał z niego uciec. Uciekinierzy, po długiej wędrówce przez Himalaje, dotarli do Tybetu. Tu, w Lhasie, Heinrich Harrer mieszkał przez siedem lat, będąc nauczycielem i doradcą dalajlamy. W oparciu o te przeżycia napisał książkę „Siedem lat w Tybecie”. Przyniosła mu ona światową sławę i stała się bestsellerem. Na jej podstawie w 1997 roku został zrealizowany film o tym samym tytule. W Tybecie Heinrich Harrer pozostał do 1951 roku. Wyjechał po tym, jak wojska chińskie wkroczyły do Tybetu pod hasłem jego wyzwolenia, a następnie zostało podpisane porozumienie, uznające zwierzchnictwo Chin nad Tybetem.
Po wyjeździe Heinrich Harrer wiele podróżował i organizował liczne wyprawy. Do Tybetu powrócił w 1982 roku, by skonfrontować ze sobą „stary” i „nowy” Tybet. Owocem tej wyprawy jest właśnie niniejsza książka.
„Powrót do Tybetu” nie jest typową książką należącą do nurtu literatury górskiej. Z nurtem tym łączy ją przede wszystkim osoba autora, mającego na swoim koncie znaczące dokonania w zakresie górskich wspinaczek. Ponadto w jednym z rozdziałów znaleźć można krótki rys historyczny na temat pierwszych wejść na himalajskie ośmiotysięczniki, w tym na Mount Everest. I to w zasadzie wszystko, jeśli chodzi o tematykę górską.
W tej książce ważne jest co innego. Autor podejmuje próbę porównania Tybetu, jaki znał z czasów, gdy mieszkał w nim przez siedem lat, z Tybetem, który odwiedził po trzydziestu latach, w 1982 roku.
Zapewne idealnie byłoby przed sięgnięciem po „Powrót do Tybetu” przeczytać wcześniejszą książkę Heinricha Harrera „Siedem lat w Tybecie”. Nie jest to jednak konieczne. Autor w przedmowie pisze, iż nie mogąc przyjąć, że wszyscy przeczytali jego poprzednią książkę, w tej jeszcze raz opowiada pokrótce o pewnych sprawach i faktach.
Przywołuje więc we wspomnieniach swą ucieczkę z obozu, przybycie do Tybetu i pracę. Dzięki tym wspomnieniom czytelnik ma możliwość poznania w jakimś stopniu dawnego życia mieszkańców Tybetu, ich zwyczajów i mentalności.
Przywołany z pamięci autora Tybet jawi się jako kraj pełen czaru i uroku, przepełniony niezwykłą, fascynującą atmosferą.
Przybywającemu tam ponownie pisarzowi towarzyszyło wiele uczuć: wzruszenie i radość, ale też niepokój i obawa przed tym, co zastanie na miejscu.
Spacer po Lhasie i innych miejscach, tak dobrze mu znanych, wywołuje u niego mnóstwo wspomnień, które mocno kontrastowały z zastaną tam rzeczywistością. Autor z bólem stwierdza, jak wiele zniszczeń dokonano w Tybecie w ramach tzw. rewolucji kulturalnej, jak wiele bezcennych dóbr kultury zginęło bezpowrotnie. Pisze: „Podczas spacerów ciągle przystawałem i zadawałem sobie pytanie, czy to naprawdę jest to samo miasto, gdzie tyle lat szczęśliwie mieszkałem?”.
H.Harrer, wspominając przeszłość i obserwując teraźniejszość, snuje rozważania na temat przyszłości Tybetu. Niejednokrotnie podkreśla w swej opowieści, że mimo pewnej „odwilży”, jaka nastała, Tybetańczycy nie mają zaufania do Chińczyków i boją się uwierzyć, że nagle dozwolone będzie to wszystko, co przez tyle lat karane było więzieniem i śmiercią.
Autorowi książki trzeba przyznać, że jest wnikliwym, uważnym i obiektywnym obserwatorem. Zauważa to, co zmieniło się na lepsze w relacjach między Chinami a Tybetem. Podkreśla też, iż wielu Chińczyków także negatywnie ocenia efekty rewolucji kulturalnej Mao Zedonga, która dotknęła przecież również ich kraj. Nie ocenia też bezkrytycznie państwa tybetańskiego. Wie, że gdyby kiedykolwiek miało dojść do odzyskania przez Tybet autonomii, musiałoby się też w nim wiele zmienić.
Sam autor wypowiada się z rozsądkiem na temat przyszłości Tybetu. Nadzieję widzi nie w tych, którzy dążą do odzyskania suwerenności przemocą, lecz chcą osiągnąć to cierpliwością.
Dużym walorem książki są przytoczone przez autora jego rozmowy z bezpośrednimi świadkami czy raczej ofiarami chińskiego reżimu. Opowieści o indoktrynacji, jakiej poddawano wielu Tybetańczyków, o warunkach, w jakich przebywali w więzieniu, budzą przerażenie. Książka „Powrót do Tybetu” jest zresztą cała przepełniona emocjami. Nic dziwnego, skoro Heinrich Harrer był tak mocno uczuciowo związany z Tybetem, nazywając go swoją drugą ojczyzną czy drugim domem. Nie może on pogodzić się z tym, że – jak pisze – prawie nic nie pozostało z dawnego czaru Tybetu. Wyraża jednak nadzieję, że stanie się on kiedyś na powrót fascynującym krajem, pełnym tego uroku, któremu on sam poddał się, gdy przybył tam po raz pierwszy.
Uważam, że „Powrót do Tybetu” to bardzo wartościowa książka, ze względu na to, iż jest to głos człowieka, który znał Tybet bardzo dobrze, od środka. Jest to opowieść pełna nostalgii i żalu za tym, co minęło – być może bezpowrotnie. Tej wartości dopełniają także ciekawe, przemawiające do czytelnika fotografie ilustrujące książkę, a przedstawiające dawny Tybet.
Mimo że książka opowiada o zdarzeniach dawno minionych (bo przecież druga podróż autora do Tybetu miała miejsce w 1982 roku), zawiera ważny fragment historii, z której powinno się wyciągnąć wnioski. Opowieść Heinricha Harrera skłania bowiem do przemyśleń i refleksji, zawiera także iskrę nadziei. Znamienne są przytoczone przez niego słowa pewnego Tybetańczyka: „Nie wiem, co się zdarzy, ale może kiedyś ludzie będą wewnętrznie gotowi do tego, by narody rzeczywiście zbliżały się do siebie, a nie oddalały przez różne nieporozumienia”.
„Powrót do Tybetu” to wyraz wielkiej miłości autora do opisywanego kraju, w którym - jak pisze – spędził najlepsze lata swojego życia. Można powiedzieć, że jest to rodzaj osobistego hołdu oddanego narodowi, który niegdyś przyjął go w swe progi bez żadnych zastrzeżeń. Według mnie jest to mocno poruszająca książka, która wywiera ogromne wrażenie. Uważam, że przeczytać ją warto, a nawet trzeba. Szczerze polecam i zachęcam do lektury.

Dorota Pansewicz

Informacje dodatkowe

Rodzaj produktu literatura podróżnicza
Wydawca Stapis
Autor Heinrich Harrer
Język polski
Data wydania 2009
Oprawa miękka
Ilość stron 272
Wymiary / mm 155 x 230
Waga / gr 427
EAN 9788361050230
ISBN 978-83-61050-23-0

Napisz recenzję

Oceniasz: Powrót do Tybetu Stapis

Jak oceniasz ten produkt? *

  Słaby Dobry Bardzo dobry Świetny Wybitny
Oceń produkt