Jadę do Wenecji

Wenecja to miasto położone w północnych Włoszech. Jego piękno wzbudza zachwyt wielu osób. Przede wszystkim zwraca uwagę jego niezwykłe położenie, mieści się ono bowiem na tworzących archipelag ponad stu wysepkach na Morzu Adriatyckim. Można powiedzieć, że jest to miasto zbudowane na wodzie. Urokliwe pejzaże oraz bogata architektura Wenecji stanowiły od wieków inspirację dla wielu artystów – malarzy, pisarzy, poetów. Dziś również jest to miasto niezwykłe – roztaczające przed przybyszami prawdziwy urok i czar, wabiące niezwykłym, magicznym klimatem.

KIEDY NAJLEPIEJ JECHAĆ

W Wenecji panuje łagodny klimat mieszany, kontynentalno-śródziemnomorski. Najcieplej jest tam w okresie letnim, a konkretnie od początku czerwca do końca września. Jednak na ładną i przyjazną turystom pogodę można liczyć i poza tymi miesiącami – sezon turystyczny w tym mieście trwa od kwietnia aż do października. Tak więc chcąc odwiedzić Wenecję, warto wybrać się tam właśnie w tym czasie.

CO WARTO ZOBACZYĆ I ZWIEDZIĆ

Plac św. Marka (Piazza San Marco)

Jest to główny i najsłynniejszy plac Wenecji, znajdujący się w najstarszej części miasta. Jest on miejscem wielu ważnych wydarzeń i uroczystości, jak np. kultywowana co roku ponadtysiącletnia tradycja zaślubin Wenecji z morzem. Mieszczące się przy nim budowle to prawdziwe dzieła sztuki architektonicznej.

Wieża Zegarowa

Pochodząca z XV/XVI wieku budowla znajduje się na Placu św. Marka. Na samym jej szczycie zobaczyć można posągi dwóch Maurów, którzy co godzinę uderzają w dzwon. Nieco niżej umieszczony został zegar, pokazujący nie tylko godziny, ale też pory roku, fazy księżyca oraz położenie słońca w kolejnych znakach zodiaku. Z okazji Święta Objawienia na okres tygodnia uruchamiany jest mechanizm, dzięki któremu na balkonie wieży ukazują się figurki Trzech Króli.

Bazylika św. Marka (Basilica di San Marco)

To najwspanialszy obiekt sakralny i jeden z najpiękniejszych zabytków w Wenecji. Jej powstanie wiąże się z postacią św. Marka, który jest patronem miasta. W 828 r. kupcy weneccy wykradli z Aleksandrii jego ciało i przywieźli do Wenecji, aby je tu pochować. Prawdopodobnie miało to dodać prestiżu miastu. W tym celu już w IX wieku rozpoczęto budowę bazyliki. W 1094 r. szczątki św. Marka uroczyście spoczęły w krypcie, zaś on został ogłoszony patronem Wenecji. Herbem zaś stał się skrzydlaty lew, przytrzymujący otwartą księgę – symbol św. Marka Ewangelisty. Pomysł złożenia tu ciała apostoła wziął się od legendy, według której św. Marek w czasie podróży do Rzymu zatrzymał się w tym miejscu i ujrzał anioła, który poprzez słowa:” Pax tibi, Marce Evangelista meus” ujawnił mu jego miejsce pochowania. Kościół bardzo szybko nabierał wielkiego znaczenia politycznego, religijnego i kulturalnego. To właśnie tu przyszłym rządzącym uroczyście wręczano insygnia władzy. Bazylika zaczęła też pełnić ważną rolę w rozwoju muzyki. Wnętrze świątyni kryje w sobie przepiękne dzieła sztuki bizantyjskiej. Do najwspanialszych należą pokrywające kopuły, fasadę oraz wnętrze kościoła mozaiki na złotym tle – to od nich świątynię tę nazywa się Złotą Bazyliką.

Pałac Dożów (Palazzo Ducale)

Budynek ten był początkowo siedzibą władców weneckich. Tu toczyło się życie polityczne Wenecji – sądzono przestępców, rozstrzygano ważne sprawy, ustanawiano prawa. Pałac pełnił też funkcje obronne. Obecnie jest obiektem reprezentacyjnym. Stanowi wspaniałe arcydzieło weneckiego gotyku z pięknymi rzeźbami, freskami, koronkowymi łukami, renesansowym dziedzińcem, arkadowymi loggiami i bogato zdobioną fasadą, wywołującą wrażenie niezwykłej lekkości.

Most Westchnień (Ponte dei Sospiri)

Znajduje się on nad Kanałem Pałacowym. Wiążą się z nim różne legendy i opowieści. Jedna z nich głosi, że narzeczeni, aby zapewnić sobie na przyszłą wspólną drogę szczęście i trwałość związku, muszą pod nim razem przepłynąć gondolą. Inna przepowiednia mówi, że dla zakochanych, którzy pocałują się na tym moście, wnet zabiją weselne dzwony. Niektórzy twierdzą, że nazwa mostu wzięła się od pełnych tęsknoty westchnień zakochanych. Istnieje też zupełnie inne wytłumaczenie pochodzenia nazwy mostu. Otóż łączy on Pałac Dożów z drogą prowadzącą do więzienia. Określenie mostu mogło więc wziąć się od westchnień skazańców, którzy na nim właśnie po raz ostatni przed odbyciem kary (a nieraz i ostatni raz w życiu) spoglądali na świat.

Dzwonnica św. Marka (Campanile di San Marco)

To najwyższa budowla Wenecji – mierzy 99 metrów wysokości. Niegdyś pełniła ona funkcję latarni morskiej. Nocą punktem odniesienia dla statków był rozniecony na niej ogień, zaś w dzień – błyszcząca w słońcu złota figura anioła. Dzwonnica odgrywała również rolę wieży obserwacyjnej – to z niej śledzono, czy nie zbliżają się nieprzyjacielskie statki. Umieszczone na wieży dzwony wzywały wiernych do modlitwy oraz ogłaszały ważne wydarzenia i wyznaczały rytm życia wenecjan. To właśnie tu Galileusz w 1609 r. zaprezentował przedstawicielom senatu Wenecji wynalezioną przez siebie lunetę. Dziś, dzięki możliwości wjazdu za pomocą windy na dzwonnicę, stanowi ona wspaniały punkt widokowy, z którego można oglądać panoramę Wenecji i laguny.

Getto (Ghetto)

Jest to najstarsze getto w Europie. Co ciekawe, nazwa „getto” pochodzi właśnie stąd. Wywodzi się od czasownika „getar”, oznaczającego w dialekcie weneckim czynność odlewania metalu. Miało to związek w istniejącymi niegdyś na tych terenach hutami metalu. Do dzisiejszych czasów getto weneckie zachowało dawny wygląd. Mieszczą się tu synagogi, koszerne restauracje oraz muzeum, w którym obejrzeć można kolekcje sreber i tkanin oraz dokumenty i przedmioty kultu. Na głównym placu getta znajdują się płaskorzeźby oraz pamiątkowe tablice poświęcone ofiarom Holocaustu.

Kanał Grande (Canale Grande)

Jest to najdłuższa arteria wodna Wenecji, nazwana w XV w., gdy powstała, najpiękniejszą ulicą świata. Ma kształt odwróconej litery „S” i dzieli miasto na dwie części. Jej długość wynosi ok. 3,8 km, zaś jej brzegi spinają cztery mosty. W dawnych czasach kanał ten pełnił rolę głównej drogi handlowej, którą płynęły towary do składów kupieckich. Dziś wzdłuż brzegów znajdują się najwspanialsze pałace i budowle Wenecji, które można podziwiać podczas przejażdżką wodnym tramwajem (vaporetto) lub gondolą.

Chiesa di Santa Maria della Salute

Kościół ten, nazywany w skrócie La Salute lub Salute, powstał jako dziękczynienie za uwolnienie Wenecji od epidemii dżumy, w wyniku której ok. 1/3 mieszkańców miasta straciła życie. Jego budowa rozpoczęła się w 1630 r. Znajduje się on nad Canale Grande i stanowi prawdziwe arcydzieło sztuki barokowej. Wewnątrz znajdują się dzieła Tycjana i Tintoretta.

Teatro La Fenice

To wenecki teatr operowy, którego nazwa wiąże się mitycznym ptakiem feniksem, odradzającym się z popiołów. Zważywszy na historię budynku, nie jest to nazwa przypadkowa. Teatr bowiem, podobnie jak ów feniks, także „odradzał się” z popiołów. Wybudowany został po pożarze innego teatru, San Benedetto, i otwarty w 1792 r. Później dwukrotnie został zniszczony przez pożary – w 1836 r. oraz w 1996 r. i za każdym razem odbudowany. Od samego niemal początku swego istnienia był on kolebką opery oraz jednym z najlepszych teatrów we Włoszech i na świecie.

Most Rialto

Jest to najstarszy most w Wenecji. Jego zaczątki sięgają 1181 roku, kiedy to w tym miejscu zbudowano most pontonowy. Około 1250 roku zastąpiono go drewnianą konstrukcją. Na przestrzeni wieków była ona przebudowywana, zaś w latach 1588-1591 wzniesiony został most kamienny.

Pałac Ca’ d’Oro

Wybudowany został w XV wieku. Jego nazwa pochodzi najprawdopodobniej stąd, że na początku niektóre elementy jego fasady pokryte były złotem. Obecnie w pałacu mieści się muzeum – Galeria Giorgio Franchetti z licznymi dziełami sztuki – malarstwa i rzeźbiarstwa. Najcenniejsze obrazy, jakie tam się znajdują, to m.in.: „Śpiąca Wenus”, „Wenus przed lustrem”, „Św. Sebastian” i „Pieta z dwoma aniołkami”.

Pałac Ca’ Rezzonico

To barokowa budowla, wzniesiona w XVII/XVIII wieku. Mieści się w niej Muzeum Sztuki Weneckiej XVIII wieku.

Pałac Ca’ Pesaro

W budynku tym, pochodzącym z XVII/XVIII wieku, znajduje się obecnie Muzeum Sztuki Współczesnej.

Bazylika Santa Maria Gloriosa dei Frari

Jest to imponujący franciszkański kompleks klasztorny, wybudowany w XIII wieku, w następnych stuleciach zaś dwukrotnie przebudowywany. Wewnątrz podziwiać można piękne XV-wieczne stalle z płaskorzeźbami przedstawiającymi Wenecję oraz postaci świętych.

CO WARTO ZJEŚĆ

W Wenecji króluje przede wszystkim kuchnia typowo włoska, tak więc można posilać się tam takimi potrawami jak pizza i wszelkiego rodzaju makarony, a także daniami z ryb i owoców morza. Warto też spróbować lokalnego wina pochodzącego z pobliskich winnic.

CO WARTO KUPIĆ

Po wyjeździe z Wenecji powrócić będzie można do niej we wspomnieniach, które ułatwią przywiezione z podróży pamiątki. Mogą to być: maski karnawałowe, wyroby ze szkła Murano, kapelusze gondoliera, ręcznie robione serwetki, obrusy, chusteczki i inne ozdoby wykonane z weneckich koronek lub ozdabiane nimi, ryciny, akwarele lub obrazy przedstawiające Wenecję.

NAJWAŻNIEJSZE WYDARZENIA KULTURALNE I IMPREZY

Festiwal Filmowy w Wenecji

To ważna coroczna impreza kulturalna, która tak naprawdę nie odbywa się w samej Wenecji, lecz na położonej tuż obok wysepce Lido. Uznaje się go za najstarszą imprezę filmową na świecie – zainaugurowaną w 1932 roku. Głównymi nagrodami, jakie przyznawane są na festiwalu, są Złoty Lew (nagroda dla najlepszego filmu) oraz Puchar Volpi (nagroda dla najlepszego aktora i najlepszej aktorki, nazwana na cześć Giuseppe Volpiego – założyciela festiwalu).

Biennale w Wenecji

Jest to odbywająca się co dwa lata (w lata nieparzyste) wystawa sztuki współczesnej.

Weneckie Biennale Architektury

Odbywa się w ramach wspomnianej wystawy sztuki współczesnej, również co dwa lata, lecz w lata parzyste.

Wenecki karnawał

To największe święto tego miasta. Jego tradycja wywodzi się z XI wieku. Ulice Wenecji zapełniają się wówczas wielobarwnym tłumem przebierańców, których głównymi atrybutami są maski. Codziennie przez dwa tygodnie odbywają się różnorodne spektakle, koncerty, pokazy artystów i kuglarzy, występy akrobatyczne, muzyczne i taneczne. Karnawał rozpoczyna się od pochodu pod Bazylikę św. Marka, na czele którego kroczą doża i biskup Wenecji. Oficjalne otwarcie odbywa się pod dzwonnicą św. Marka. Do tamtejszych tradycji inaugurujących karnawał należy tzw. Lot Anioła, nawiązujący do dawnych pokazów akrobatycznych, polegających na zjeżdżaniu na linie z dzwonnicy. Dziś tradycję tę podtrzymują znani mieszkańcy Wenecji. Głównym punktem programu jest bal na Placu św. Marka wraz z paradą, której uczestnicy prezentują karnawałowe maski oraz stroje z VII i VIII wieku. Karnawał kończy efektowny pokaz fajerwerków, po którym gondolierzy, trzymając zapalone pochodnie, przepływają Canale Grande. Oficjalny koniec karnawału ogłaszają dzwony Bazyliki św. Marka. Karnawał wenecki obchodzony jest bardzo hucznie – z tego względu Wenecję określa się jako drugie Rio de Janeiro.

CIEKAWOSTKI

• Wenecja wzbudzała zachwyt i stanowiła inspirację wielu przedstawicieli literatury, muzyki i sztuki, takich jak: George Byron, Jean-Jacques Rousseau, Tomasz Mann, Francesco Petrarka, Johann Wolfgang Goethe, Dante Alighieri. Natchnienie czerpali z niej Richard Wagner, Wolfgang Amadeusz Mozart, Georg Friedrich Händel, Christoph Willibald Gluck. Wielkim uczuciem obdarzyli to miasto Maria Konopnicka, Stanisław Wyspiański, Stefan Żeromski, Józef Ignacy Kraszewski.
• Prawdopodobnie w Wenecji urodził się w 1254 roku Marco Polo – znany kupiec i podróżnik. Zmarł tamże w 1324 roku.
• Również w Wenecji urodził się w 1725 roku Giacomo Casanova – uwodziciel, awanturnik, podróżnik i literat, autor pamiętników pt. „Historia mojego życia”.
• Najlepszym sposobem poruszania się po Wenecji jest chodzenie pieszo, jako że odległości pomiędzy poszczególnymi zabytkami nie są zbyt duże. Ponadto funkcjonują tam tzw. wodne tramwaje, którymi dotrzeć można do wybranych obiektów. Oczywiście warto też skorzystać z popularnej atrakcji turystycznej, jaką jest przejażdżka gondolą.

INFORMACJE DODATKOWE

Michelin, Insight Guides, Expressmap, Freytag&Berndt, Demart, Marco Polo – wśród ofert tych właśnie wydawnictw turystycznych szukać należy map i planów miasta, udając się w podróż do Wenecji. W podróży pomocny będzie też przewodnik, który można wybrać z ofert wydawnictw: Expressmap, Bezdroża, Pascal, Dorling Kindersley, Dumont, Marco Polo, Michelin, Lonely Planet, Verlag Karl Baedeker, Rough Guide.

Dorota Pansewicz