Jadę do Japonii

Japonia

to państwo położone na archipelagu składającym się z około 3 tysięcy wysp na Oceanie Spokojnym, u wschodnich wybrzeży Azji. Największe wyspy to Hokkaido, Honsiu, Sikoku i Kiusiu. Japonia – Kraj Kwitnącej Wiśni, Kraj Wschodzącego Słońca – zadziwia i przyciąga swą niezwykłością i tajemniczością, a także egzotyczną kulturą i wielowiekowymi tradycjami. Kraj ten zachwyca piękną roślinnością, szczególnie że ponad 60% jego powierzchni pokrywają lasy. Spotkać tu można rośliny, które dla Japończyków mają szczególne znaczenie, m.in. drzewa wiśni (symbolizujące zmienność świata i ulotność życia), drzewa bambusowe (będące metaforą siły i umiejętności radzenia sobie z trudnościami) czy też sosny (symbol długowieczności). Japonia to kraj, który z pewnością warto bliżej poznać.

Japonia

POWIERZCHNIA: 377 835 KM2
STOLICA: Tokio
INNE WIĘKSZE MIASTA: Sapporo, Nagasaki, Nagoja, Kawasaki, Sendai, Hiroszima, Osaka, Jokohama, Kōbe, Kioto, Kitakyūshū.
JĘZYK URZĘDOWY: japoński
LUDNOŚĆ:Społeczeństwo Japonii należy do najbardziej jednolitych pod względem narodowościowym. Około 98,5% mieszkańców tego kraju to rdzenni Japończycy. Wśród mniejszości narodowych wymienić można Koreańczyków, Chińczyków, Brazylijczyków i Filipińczyków.

KIEDY WARTO PRZYJECHAĆ:

Przyjechać warto zawsze, ale idealny czas to kwiecień i maj.

Hiroszima

Miasto znane jest z tragicznych wydarzeń z 6 sierpnia 1945r., kiedy to została na nie zrzucona bomba atomowa. Na szczególną uwagę zasługuje tu budowla Genbaku Dome, nazywana Pomnikiem Pokoju. Jest to jedyny ocalały budynek w promieniu 150 metrów od epicentrum wybuchu. Pierwotnie pełnił on funkcję centrum wystawowego. Zachowano go w stanie, w jakim znajdował się po wybuchu, aby przypominał o tych wydarzeniach i stanowił przestrogę przed skutkami niszczycielskiej broni.

Tokio

Choć zabudowa stolicy Japonii jest w głównej mierze współczesna, można tu odnaleźć ciekawe zabytki i obiekty, obejrzeć tradycyjne drewniane budowle i domy mieszkalne oraz świątynie buddyjskie i chramy. Zabytki i budowle sakralne zachowały się przede wszystkim w dzielnicy Asakusa. Także w parku Ueno znajdują się świątynie, pagody oraz muzea. Do ważnych obiektów, które na pewno warto w mieście zobaczyć, należą: katedra tokijska, Teatr Narodowy oraz Pałac Cesarski i otaczające go ogrody. Pałac ten jest dawną rezydencją szogunów Tokugawów, zwaną niegdyś Zamkiem Edo. Podczas II wojny światowej uległ zniszczeniom w wyniku bombardowań, jednak został wyremontowany z zachowaniem japońskiego stylu architektonicznego. Obecnie jest główną siedzibą cesarza Japonii.

Kioto

Japonia KiotoMiasto to zostało założone w 794 r. i jest dawną stolicą cesarstwa japońskiego. Obecnie stanowi kulturalne centrum kraju, pełne zabytków typowej japońskiej architektury drewnianej. W całym mieście znajduje się 1600 świątyń buddyjskich, 400 chramów, wspaniałe pałace i zachwycające ogrody. Wśród nich są jedne z najważniejszych zabytków Japonii, których nie można pominąć w czasie zwiedzania Kioto. Jednym z nich jest drewniana świątynia Kiyomizu-dera, malowniczo położona na zalesionych zboczach góry Otowa. Ogromne wrażenie wywiera Kinkaku-ji, czyli Złoty Pawilon – świątynia, której ściany zewnętrzne pokryte są płatkami złota. Położona jest nad jeziorem i otoczona parkiem umożliwiającym spacer wokół budowli. Godnym podziwu obiektem jest buddyjska świątynia Ryōan-ji (Świątynia Uspokojonego Smoka) z kamiennym ogrodem z połowy XV w. Ponadto do wartych obejrzenia budowli należą: cesarska willa Shugaku-in, cesarska willa Katsura, Pałac Cesarski, świątynia Shunkoin oraz Ginkaku-ji, czyli Srebrny Pawilon.

Yakushima

To należąca do Japonii wyspa, zachwycająca ogromnym bogactwem naturalnym. Porastają ją wiecznie zielone lasy, których szatę roślinną tworzy wiele rozmaitych gatunków, w tym endemitów. Do szczególnie cennych drzew należy tu kryptomeria japońska, zwana też cedrem japońskim. Cedry od dawnych czasów były czczone tu jako święte drzewa. Najstarsze, jakie rosną na wyspie, mają 3 tysiące lat. Wśród innych roślin porastających wyspę wymienić można rododendrony, figowce czy też jodły japońskie. Ze zwierząt spotkać tu można m.in. makaki, wędrowne żółwie morskie oraz jelenie. Na terenie wyspy utworzony został park narodowy. Znajduje się tu kilka ciekawych szlaków turystycznych.

Wyspy Riukiu

To archipelag, który tworzy około 98 wysp, wysepek i raf koralowych. Rozciąga się on na długości 1200 km, od Kiusiu do Tajwanu. Największą wyspą archipelagu jest Okinawa, zaś głównym miastem jest Naha – port na Okinawie. Na wyspach zachowały się pozostałości budowli, będących świadectwem istnienie Królestwa Riukiu (XII-XVII w.). Stolica tego królestwa znajdowała się właśnie w mieście Naha, w pobliżu którego znajduje się zniszczony w 1945 r. i odbudowany w 1992 r. zamek Shuri. Wartym uwagi miejscem jest także przepiękny Ogród Shikinaen, położony w drugiej rezydencji królów Riukiu na Okinawie. Rezydencja składa się z prostych, drewnianych budynków, natomiast ogród, pełen subtropikalnej roślinności, sprawia niezwykle malownicze wrażenie. Ciekawym zabytkiem Okinawy są ruiny zamku Nakagusuku.

Wyspy Ogasawara

To archipelag wysp wulkanicznych, oddzielający Morze Filipińskie od Oceanu Spokojnego. Większa jego część została objęta parkiem narodowym. Cechy charakterystyczne archipelagu to gorące źródła, strome linie brzegowe, klify oraz otaczające wyspy rafy koralowe. Występuje tu około 500 odmian roślin, z czego duża część to endemity. Ponadto na wyspach żyje wiele gatunków ptaków i ssaków. Ze względu na zróżnicowane bogactwo flory i fauny Wyspy Ogasawara określane są mianem Galapagos Orientu. Shirakawa-go i Gokayama – To niewielkie wioski, położone niedaleko Takayamy, w których podziwiać można tradycyjną, unikatową zabudowę w stylu gasshō-zukuri. Są to trzy- lub czteropiętrowe domy, których pokryte strzecha dachy przypominają dłonie złożone do modlitwy. Najbardziej okazała budowla tego typu jest tzw. Dom Wadake.

Nikkō

Najcenniejszym zabytkiem tego miasta jest kompleks świątynny Nikkō Tōshō-gū, wzniesiony jako mauzoleum ku czci pierwszego szoguna z rodu Tokugawa, Ieyasu Tokugawy (1543-1616). Budowa tego obiektu została rozpoczęta w 1617 r., rok po jego śmierci. Zespół świątynny charakteryzuje się ogromnym przepychem złotniczym, przez co jego styl architektoniczny określany bywa mianem „japońskiego baroku”. Na cały kompleks składa się 55 budowli, w których znajduje się wiele bezcennych malowideł, rzeźb, przedmiotów i innych obiektów. Na szczególną uwagę zasługuje brama Yōmei-mon (Brama Światła Słonecznego), zwana także Higurashi-no-mon (Bramą Zmierzchu). Ciekawym obiektem jest znajdująca się na terenie kompleksu płaskorzeźba „Trzy mądre małpy”, ilustrująca japońskie przysłowie „Nie widzę nic złego, nie słyszę nic złego, nie mówię nic złego”. Warto wiedzieć, że historię dojścia do władzy Ieyasu Tokugawy przedstawił James Clavell w powieści „Shogun” (w książce i w nakręconym na jej podstawie serialu występował on jako Toranaga).

Nara

Miasto to pod nazwą Heijō-kyō było pierwszą stolicą cesarstwa japońskiego. Jego cechą charakterystyczną jest wielość świątyń buddyjskich i chramów, które warto zwiedzić. Godnym uwagi obiektem jest również pałac cesarski. Ciekawostką jest fakt, iż w parkach otaczających świątynie można spotkać biegające swobodnie daniele.

Itsukushima

To wyspa, która słynie przede wszystkim ze znajdującego się na niej chramu Itsukushima. Jego początki sięgają VI wieku, choć obecna postać kompleksu świątynnego pochodzi z 1168 r. Konstrukcja chramu opiera się na pomostach wybudowanych nad zatoką, co jest związane z dawnym statusem wyspy uznawanej za świętą ziemię, na której zwykli ludzie nie mogli postawić nogi. Brama świątyni – torii – zbudowana została z drzewa kamforowego. Najbardziej efektownie wygląda w czasie przypływu – wówczas wygląda, jakby unosiła się na wodzie. Podczas odpływu można do niej dojść pieszo. Tradycją jest wkładanie przez zwiedzających w szpary powstałe w bramie monet i wypowiadanie życzenia. Widok na wyspę Itsukushima i bramę torii jest jednym ze słynnych „trzech japońskich pejzaży”, czyli trzech najpiękniejszych miejsc widokowych w Japonii.

Mierzeja Ama-no-hashidate (Most do nieba)

To drugie słynne miejsce należące do „trzech japońskich pejzaży”. Mierzeja, spinając brzegi zatoki Miyazu, stanowi niezwykle malowniczy widok. Porasta ją około 8 tysięcy sosen. Widok na mierzeję i zatokę najlepiej jest podziwiać z otaczających je wzgórz. Według miejscowej ludności, aby zobaczyć prawdziwy most do nieba, należy stanąć plecami do zatoki, pochylić się nisko i spojrzeć na nią pomiędzy swymi nogami.

Zatoka Matsushima

To także jeden z „trzech japońskich pejzaży”. Pejzaż ten tworzy około 260 niewielkich wysepek, porośniętych sosnami (stąd określane są jako Sosnowe Wyspy). Morskie fale wcinają się w nie dość głęboko, żłobiąc w skałkach liczne tunele, jaskinie i arkady. Wyrastając ponad wodę, przypominają dziwne morskie stwory. Legenda głosi, iż gdy zatokę tę wraz z wyspami ujrzał po raz pierwszy Bashō Matsuo – najsłynniejszy XVII-wieczny twórca poematów haiku, zabrakło mu słów na określenie piękna tego miejsca. Później stworzył na jego cześć cały cykl wierszy, zatytułowany „Ścieżki północy” („Oku no hosomichi”). Ikaruga – W mieście tym warto zwiedzić kompleks świątynny Hōryū-ji, będący jednym z najstarszych zabytków architektonicznych buddyzmu. Główna świątynia została wybudowana w 607 r. Po tym, jak uległa zniszczeniu w pożarze w 670r., została odbudowana na początku następnego wieku. W pożarze nie ucierpiał pawilon główny, dlatego jest on najstarszym budynkiem drewnianym na świecie. Pozostałe budynki kompleksu powstały w późniejszych wiekach, jednak wraz ze świątynnymi rzeźbami sakralnymi, freskami, zachowanymi rękopisami i wyrobami rzemiosła artystycznego stanowią również unikatową wartość.

Himeji

– W mieście tym znajduje się godny uwagi Zamek Himeji, będący jedną z najstarszych budowli Japonii i zarazem jedną z najpopularniejszych atrakcji turystycznych tego kraju. Ze względu na śnieżną biel jego fasad nazywany jest Zamkiem Białej Czapli. Jednym z najbardziej charakterystycznych jego elementów jest skomplikowany, pełen ślepych zaułków labirynt ścieżek prowadzących do głównej warowni.

Góra Fudżi

– Jest jednym z symboli Japonii, najwyższym szczytem tego kraju (3776 m n.p.m.) i zarazem czynnym stratowulkanem. Dla buddystów jest miejscem świętym, uważanym za wrota do innego świata. Wyznawcy religii shinto z kolei wierzą, że na jej zboczach, w kamieniach i drzewach, mieszkają bogowie i duchy. Przez większą część roku góra pokryta jest śniegiem. Jej podstawą jest niemal idealny okrąg o obwodzie 126 kilometrów.

CIEKAWOSTKI

1. W Sapporo co roku, zazwyczaj w drugim tygodniu lutego, odbywa się Festiwal Śniegu – największa impreza zimowa w Japonii. Organizowany jest on od 1950 roku, kiedy to uczniowie kilku lokalnych szkół wznieśli sześć śnieżnych rzeźb w parku Ōdori. Z czasem impreza zaczęła się coraz bardziej rozrastać i zyskiwać międzynarodową sławę. Obecnie podczas festiwalu miasto zamienia się w bajkową krainę. Odbywa się wówczas wystawa zachwycających, wykonanych z ogromną precyzją rzeźb ze śniegu i lodu. Towarzyszy jej oczywiście konkurs na najbardziej utalentowanego twórcę. Oprócz tego organizowane są koncerty muzyczne oraz rozmaite pokazy, przybliżające historię festiwalu oraz samego miasta. Dla dzieci przygotowywane są specjalne miejsca zabaw, takie jak igloo oraz lodowe zjeżdżalnie, a dla wszystkich - ciepłe przekąski i napoje.
2. Origami – choć ta sztuka składania papieru pochodzi z Chin, rozwinęła się w Japonii, dlatego uważana jest za tradycyjną sztukę japońską.
3. Ikebana to japońska sztuka układania kwiatów, polegająca na dążeniu do zachowania harmonii i jedności między kształtem, rytmem i kolorem całej kompozycji kwiatowej. Za prekursora ikebany uznaje się żyjącego w XV w. mnicha Senkei Ikenobō. Obecnie ikebana jest przedmiotem nauczanym w szkołach i na uniwersytetach.
4. W Japonii kultywowana jest ceremonia picia herbaty, nazywana tu chanoyu (dosłownie oznacza to „wrzątek na herbatę”), chadō lub sadō (co tłumaczy się jako „droga herbaty”). Swymi korzeniami sięga kilka wieków wstecz. W ceremonii tej używa się sproszkowanej zielonej herbaty matcha. Rytuał ma bardzo uroczysty i podniosły charakter, na który składają się wszystkie gesty i słowa uczestników ceremonii oraz stwarzany przez nich nastrój.
5. Ważnym elementem japońskiej kultury są gejsze. Termin „gejsza” powstał ze złożenia słów „gei” (sztuka) i „sha” osoba. W Kioto używa się określenia „geiko”, pochodzącego od słów „gei” (sztuka) i „ko” (kobieta). Zgodnie więc z etymologią, gejsza to osoba wykształcona w tradycyjnych japońskich rodzajach sztuki, do których należą m.in.… Konwersacja, śpiew, taniec, gra na tradycyjnych japońskich instrumentach. Gejsza jest również znawczynią sztuki ikebany oraz ceremonii herbacianej.
6. Tradycyjnym japońskim ubiorem jest kimono – strój noszony przez kobiety, mężczyzn i dzieci. Wszystkie tradycyjne kimona szyje się ręcznie. Tak samo ręcznie wytwarzana i dekorowana jest tkanina, z której strój powstaje. Kimono sporządza się z jednej beli materiału. Jego dopełnieniem jest obi – szeroki pas wiązany na plecach.
7. Powszechnie rozpoznawalnym symbolem Japonii jest sakura – kwitnąca wiśnia. Wiąże się z nią mająca kilkaset lat, ale wciąż żywa tradycja hanami – zwyczaj podziwiania urody kwitnących kwiatów. W okresie kwitnienia wiśni parki w Japonii zapełniają się tłumami ludzi, którzy nieraz do późnych godzin nocnych bawią się pod ukwieconymi drzewami, spożywając przy tym tradycyjne japońskie potrawy.

KUCHNIA JAPOŃSKA:

JaponiaUchodzi ona za jedną z najzdrowszych kuchni świata. Jej podstawę stanowią ryby, owoce morza, warzywa oraz ryż. Trzeba pamiętać, że Japończycy jedzą większość potraw pałeczkami, za wyjątkiem oczywiście zup, które pije się prosto z miseczki.
Będąc w Japonii, koniecznie trzeba poznać ten kraj także od strony jego smaków i najbardziej charakterystycznych potraw. Można spróbować też samodzielnie przygotować niektóre dania.
Przede wszystkim więc warto spróbować sushi – potrawę, składającą się z gotowanego ryżu zaprawionego octem ryżowym, z różnymi dodatkami w postaci surowych owoców morza, kawałków ryb, grzybów, wodorostów nori, warzyw i jajek.
Dla tych, którzy woleliby danie mięsne, poleca się tonkatsu – panierowany i usmażony wieprzowy kotlet, pokrojony w kawałki, z dodatkiem szatkowanej kapusty.
Tradycyjną japońską zupą jest natomiast miso-shiru. Robiona jest ona na bazie dashi (bulionu z ryby bonito i wodorostów kombu), z dodatkiem pasty sojowej i warzyw.
A na deser idealną potrawą będzie mochi – japońskie kluski robione z kleistego ryżu, nadziewane pastą z truskawek.
A co do picia? Koniecznie sake – alkoholowy napój sporządzany z ryżu, podawany na zimno lub po podgrzaniu.

Dorota Pansewicz