Jadę do Namibii!

NAMIBIA

to państwo leżące w południowo-zachodniej Afryce, nad Oceanem Atlantyckim. Graniczy z Angolą, Botswaną, RPA i Zambią. Kraj ten daje prawdziwe poczucie wolności, dzięki bezkresnym drogom i rozległym, niekończącym się przestrzeniom, sięgającym aż po horyzont. Właśnie to przede wszystkim przyciąga tu podróżników, szczególnie, że jest to miejsce wolne od masowej turystyki.

Namibia określana bywa jako kraina kontrastów. Ci, którzy tu przybywają, odkrywają różnorodne, fascynujące oblicza tego kraju: pustynie ze wspaniałymi, pomarańczowymi i czerwonymi wydmami, nadmorskie krajobrazy, dziewiczą przyrodę, pradawną sztukę naskalną, safari, gorące słońce i intensywnie błękitne niebo.
Wędrówki wśród pustynnych wydm, obserwacja pięknych, dzikich zwierząt, jazda samochodem terenowym po afrykańskich bezdrożach czy tez noclegi w buszu pod gwiazdami mogą być wspaniałą przygodą dla tych, którzy zapragną jej zakosztować. Bliski kontakt z naturą oraz możliwość poznania ciekawych kultur sprawią, że podróż po Namibii będzie niezapomnianym przeżyciem.

POWIERZCHNIA: 825 418 km2
STOLICA: Windhuk
INNE WAŻNIEJSZE MIASTA: Rundu, Tsumeb, Gobabis, Grootfontein, Otjiwarongo, Mariental, Keetmanshoop, Swakopmund.
PODZIAŁ ADMINISTRACYJNY: Namibia podzielona jest na 13 regionów (Caprivi, Erongo, Hardap, Karas, Kavango, Khomas, Kunene, Ohangwena, Omaheke, Omusati, Oshana, Otjikoto, Otjozondjupa) i 107 okręgów.
JĘZYK URZĘDOWY: angielski (ponadto w powszechnym użyciu są tam języki niemiecki i afrikaans).
LUDNOŚĆ: Do najważniejszych grup etnicznych, zamieszkujących Namibię, zalicza się następujące plemiona: Ovambo, Kavango, Kwanyama, Nama, Herero, Koloredzi, Afrykanerzy, Himba.

KIEDY WARTO PRZYJECHAĆ:

Namibię najlepiej odwiedzać od maja do października – w porze suchej.

CO WARTO KUPIĆ

Ciekawą pamiątką z Namibii mogą być różnego rodzaju rzeźbione w drewnie breloczki do kluczy. Ponadto można kupić rozmaite wyroby ze skóry i wikliny, a także kamienie szlachetne i półszlachetne.

Windhuk

– To stolica Namibii, kolorowa i tętniąca życiem. Miejscowa ludność nazywa to miasto Ai-Gams, co oznacza „gorące źródła”. Nazwa ta wzięła się stąd, iż rzeczywiście kiedyś na tych terenach znajdowały się źródła termalne. Inna nazwa miasta, nadana mu przez plemię Herero, to Otjomuise – oznaczająca „miejsce pary wodnej”. Na temat tego, skąd wzięła się obecna nazwa stolicy, istnieje wiele hipotez. Według jednej z nich, najbardziej prawdopodobnej, pochodzi od określenia „wind-hoek”, oznaczającego w języku afrikaans „narożnik wiatru”. W mieście znajdują się ciekawe, warte odwiedzenia muzea, w których obejrzeć można rozmaite eksponaty związane z różnymi kulturami Namibii: muzeum TransNamib Railway i National Arts Muzeum. Najstarszą budowlą w Windhuk jest wzniesiona w 1890 r. forteca Alte Feste. Obecnie w niej także mieści się muzeum. Ciekawym miejscem jest Tintenpalast (Pałac Atramentowy) - historyczny budynek niemieckiej administracji kolonialnej, będący obecnie siedzibą parlamentu. Jest on otoczony przez rozległe ogrody. Można zobaczyć tu również tzw. Fontannę Meteorytu Gibeon, czyli kolekcję meteorytów, zawdzięczających swą nazwę miejscu, w którym je znaleziono. Warto odwiedzić też wzniesiony w 1910 r. piękny kościół z piaskowca (Christuskirche), a także Namibia Craft Centre – miejsce, gdzie można oglądać i podziwiać wspaniałe wyroby rękodzielnicze, wykonywane przez mieszkańców różnych regionów kraju.

Twyfelfontein

– Jest to stanowisko archeologiczne, znajdujące się w północno-zachodniej części kraju, niedaleko miasta Khorixas, będące jednym z największych skupisk petroglifów (naskalnych rysunków) na świecie. Jest ich ponad 2 tysiące. Pochodzą one z okresu od pierwszego tysiąclecia p.n.e. do pierwszego tysiąclecia n.e. Większość z nich przedstawia zwierzęta: lwy, słonie, nosorożce, żyrafy i strusie. Są też takie, które przedstawiają odbicia zwierzęcych łap oraz ludzkich stóp. Wśród rysunków znajdują się również piktogramy. Przypuszcza się, że wszystkie te petroglify miały znaczenie kultowe. Jednymi z ciekawszych malowideł są te, które przedstawiają sceny transformacji człowieka w zwierzę. Ponadto na terenie Twyfelfontein znaleziono pozostałości dawnych schronień ludzkich oraz rozmaite kamienne artefakty. Miejsce to jest jedynym w Namibii obiektem wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Pustynia Namib

– Jest to miejsce, z którego słynie Namibia. Słowo „Namib” w jednym z lokalnych języków oznacza „miejsce, w którym nic nie ma”. W innym z kolei – „olbrzymi”. Od tego właśnie słowa pochodzi nazwa Namibii. Pustynia Namib jest jednym z najbardziej ubogich w opady rejonów świata. Deszcze padają tu zaledwie raz na kilka lat i tylko przez kilka dni. Pustynia ta uznawana jest za jedną z najstarszych na świecie. Lecz choć to pustynia – nieprawda, że nic tu nie ma. To niesamowite miejsce zadziwia i zachwyca pięknem natury. Dzieli ją na dwie części rzeka Kuiseb – przez większą część roku jednak wyschnięta. Południową część pustyni tworzy piaszczysta równina. Charakterystyczną cechą tego miejsca są przemieszczające się wydmy o rozmaitych kształtach: gwiaździste lub półksiężycowate. Mogą one osiągać wysokość nawet 300 metrów. Od strony wybrzeża piasek jest tu żółty, natomiast im bardziej w głąb lądu, przybiera on coraz ciemniejsze odcienie, aż osiąga nawet barwę ciemnoczerwoną. Właśnie tu, na pustyni Namib, znajduje się najwyższa wydma piaskowa na świecie, Dune 7, mająca wysokość 340 metrów. Najpiękniejszy obszar pustynnych wydm objęty jest rezerwatem Sossusvlei. Warto odwiedzić to miejsce przed świtem – słońce wznoszące się nad najwyższymi na świecie piaskowymi wydmami to widok jedyny w swoim rodzaju. Północna część pustyni Namib ma charakter skalisty. Nosi ona nazwę Wybrzeża Szkieletowego i dochodzi aż do oceanu. Kiedyś było to miejsce bardzo niebezpieczne, określane przez przybywających tam portugalskich żeglarzy jako „brama do piekła”. Panujące tam silne prądy morskie oraz występujące licznie płycizny stanowiły ogromne zagrożenie dla statków. Do dziś wybrzeże usiane jest pozostałościami po rozbitych statkach oraz kośćmi ludzi i zwierząt. Stąd pochodzi nazwa – Wybrzeże Szkieletowe. Obecnie miejsce to objęte jest ochroną. Żyją tu lwy, słonie nosorożce, szakale, antylopy, strusie, żyrafy, surykatki, a także uchatki karłowate (kotiki afrykańskie).
Cała pustynia Namib wchodzi w skład Parku Narodowego Namib-Naukluft. Ze względu na wiek pustyni, a także jej izolację i niedostępność dla wielu stworzeń z zewnątrz, jest ona miejscem występowania wielu endemicznych gatunków roślin (np. welwiczii przedziwnej i drzewa kołczanowego) i zwierząt (złotokreta czy oryksa południowego).

Park Narodowy Etosha

– Należy on do największych parków narodowych na świecie – jego powierzchnia wynosi 22279 km2. Zamieszkują go słonie, czarne nosorożce, antylopy, żyrafy, lwy, lamparty, gepardy, hieny i inne zwierzęta, także te mniej znane: srebrne lisy, szakale czaprakowe, ratele i otocjony. Występuje tu także wiele gatunków ptaków i gadów, jak również płazy i ryby. Sercem parku jest wielka, płaska depresja o powierzchni prawie 4800 km2, zwana Etosha Pan – co oznacza „miejsce, gdzie woda jest sucha”. Miejsce to w czasie pory deszczowej zasilane jest wodą z okresowych rzek Oshigambo i Ekuma. Wówczas pojawiają się tu wielotysięczne stada flamingów. Ponadto w parku znajduje się oświetlony nocą wodopój. O świcie jest on odwiedzany przez zwierzęta. Warto zobaczyć to na własne oczy. Na terenie parku można zresztą przenocować, np. na terenie dawnego niemieckiego fortu Namutoni. Fort ten jest jedynym, jaki został zdobyty przez ludzi z plemienia Herero podczas ich powstania przeciwko Niemcom w 1904 r.

Park Narodowy Khaudom

– Położony jest na pustyni Kalahari, w północno-wschodniej części Namibii. Choć jest to miejsce odległe, warto je odwiedzić dla żyjących tu wspaniałych zwierząt, a są to m.in.: lwy, hieny, słonie, gepardy, żyrafy, lamparty, antylopy. Ponadto park ten jest domem dla wielu gatunków ptaków, w tym dla papug. Samochodowe safari w tym miejscu to niezapomniane przeżycie.

Swakopmund

– To miasto położone w zachodniej Namibii, nad Oceanem Atlantyckim, nad Zatoką Wielorybią. Stanowi przykład niemieckiej architektury kolonialnej. Jest popularnym kurortem, przyciągającym wielu turystów, szczególnie miłośników plażowania. Zapewnia im też miłe spędzenie czasu w kawiarenkach, pubach, restauracjach, a także muzeach i galeriach. Ci, którzy zapragną bardziej aktywnego wypoczynku, także znajdą tu coś dla siebie. Można tu wędkować, surfować, grać w golfa, pojeździć quadami po piaskowych wydmach, urządzić sobie przejażdżkę na wielbłądzie czy też odważyć się na skok ze spadochronem. Zatoka Wielorybia to wspaniałe miejsce do obserwacji delfinów, fok, pelikanów i flamingów.

Kanion Fish River

– To jeden z największych kanionów na świecie – jego długość wynosi 160 kilometrów. Szerokość wąwozu sięga 27 kilometrów, zaś jego głębokość dochodzi nawet do 550 metrów. Miejsce to uchodzi za jedną z najwspanialszych atrakcji Namibii i nic dziwnego, bowiem jest to widok imponujący. Rzeka Fish River jest rzeką okresową. W porze deszczowej przybiera, natomiast w porze suchej częściowo wysycha, tworząc cały łańcuch rozlewisk. W dolnej części kanionu znajdują się gorące źródła Ai-Ais. Na wschodnim skraju kanionu znajdują się specjalne punkty widokowe, z których można podziwiać to wspaniałe dzieło natury. Chętne osoby zaprawione w wędrówkach mają możliwość wzięcia udziału w zorganizowanej pieszej wyprawie przez kanion. Trwa ona zazwyczaj ok. 4-5 dni.

Agate Beach (Plaża Agatowa)

– To plaża położona ok. 6 kilometrów od miejscowości Lüderitz. Jej charakterystyczna cechą są błyszczące kawałki miki, wśród których znaleźć można agaty oraz piękne róże wiatrów. Warto jednak pamiętać, że aby je zbierać, trzeba uzyskać na to pozwolenie (można je zdobyć w Lüderitz).

Kolmanskop

– To miejscowość określana jako Miasto Duchów. Leży w południowej części Namibii, niedaleko Lüderitz. Miasto to rozwinęło się w 1908 r., gdy odkryto tu złoża diamentów. Wybudowano je w stylu niemieckim. Wzniesiono tu domy mieszkalne, elektrownię, teatr, kasyno, szkołę, szpital, halę sportową. Powstała nawet linia kolejowa do Lüderitz. W 1928 r. odkryto jednak bogatsze złoża diamentów w Oranjemund. Poza tym ceny tych kamieni zaczęły spadać. W związku z tym miasto Kolmanskop zaczęło coraz bardziej upadać, a w końcu wyludniło się zupełnie. Dziś jest ono dość popularną atrakcją turystyczną. Organizowane są wycieczki z przewodnikiem, podczas których można bliżej poznać ciekawą historię tego miasta oraz samodzielnie je zwiedzić, przenosząc się w wyobraźni do czasów jego świetności.

Góra Spitzkoppe

– Góra ta ma wysokość 1800 m n.p.m. Nie jest najwyższym szczytem Namibii (jest nim Königstein – 2573 m n.p.m.), a jednak jest najpopularniejszą górą tego kraju – ze względu na swój charakterystyczny wygląd. Nazywana bywa Matterhornem Afryki lub Matterhornem Namibii, ponieważ przypomina nieco ten najpiękniejszy alpejski szczyt. Powstała ponad 130 milionów lat temu z lawy wulkanicznej. Leży na samym środku rozległej równiny i jest widoczna już z daleka, wywołując niesamowite wrażenie. Ten wspaniały szczyt to prawdziwy raj dla miłośników wspinaczki górskiej. Obok Spitzkoppe zobaczyć można wiele naskalnych malowideł Buszmenów. W pobliżu góry można kupić piękne kwarcowe kryształy oraz kamienie półszlachetne, ręcznie polerowane przez tutejszych mieszkańców.

Wodospady Epupa

– Wodospady te znajdują się w dolnym biegu rzeki Kunene, na granicy Namibii i Angoli. Jest ich 38, na całej szerokości rzeki. Wokół rosną rozmaite drzewa: figowce, baobaby i palmy makalani. Warto odwiedzić to miejsce tuż przed zachodem słońca – wówczas mieniące się kolorami wodospady stanowią malowniczy, bajkowy widok.

CIEKAWOSTKI

1. Pierwszymi ludźmi, zamieszkującymi tereny obecnej Namibii, byli Buszmeni.
2. Pierwszym Europejczykiem, który dotarł do Namibii, był Portugalczyk Diogo Cão (w XV w.). Wylądował on na niewielkim cyplu Cape Cross, umieszczając tam krzyż.
3. Kraj ten słynie z bogatych złóż diamentów, złota i uranu.
4. W pobliżu miasta Grootfontein w Namibii znajduje się meteoryt Hoba – największy znany meteoryt pozostający w całości. Jego nazwa pochodzi od farmy Hoba West, na której został znaleziony. Jest to meteoryt żelazny, więc jest on także największym znanym kawałkiem żelaza rodzimego, znajdującego się na powierzchni Ziemi. Jego masę szacuje się na ponad 60 ton. Ma on nietypowy kształt – jest bardzo płaski. Prawdopodobnie spadł na naszą planetę około 80 tysięcy lat temu. Obecnie jest on popularną atrakcją turystyczną.
5. Część pustyni Namib zamieszkuje około stu dzikich koni. Nie do końca wiadomo, skąd pochodzą i w jaki sposób zdołały się przystosować do trudnych warunków życia panujących na pustyni. Na temat ich pochodzenia powstało wiele teorii. Jedna z nich mówi, iż konie przetrwały morską katastrofę, jaka miała miejsce pod koniec XIX wieku przy Wybrzeżu Szkieletów. Według innej hipotezy konie trafiły tu wraz ze stacjonującą tu niegdyś niemiecką kawalerią. Pewne jest jednak jedynie to, że konie przybyły do Namibii z europejskimi osiedleńcami. Z czasem konie zdziczały, zaś w kolejnych pokoleniach ich geny ulegały pewnym zmianom, dzięki czemu zwierzęta mogły przystosować się do życia w ciężkich warunkach klimatycznych. Obecnie stado koni przyciąga wielu turystów, zwłaszcza miłośników tych pięknych zwierząt.
6. Na farmie Otjihaenamparero w Namibii można zobaczyć dobrze zachowane ślady dinozaurów, odciśnięte w piaskowcu. Powstały one ok. 219 milionów lat temu. Niektóre z nich są ogromne, inne nieco mniejsze. Miejsce to zostało mianowane Pomnikiem Narodowym i jest objęte ochroną.
7. W Jaskini Smoczego Oddechu w Namibii znajduje się największe na świecie podziemne jezioro, położne 60 metrów poniżej powierzchni ziemi.
8. W miejscowości Otavi w 1991 roku odkryto żuchwę stworzenia człekokształtnego, nazwanego Otavapithecus namibiensis.
9. Herero to jedna z grup etnicznych, zamieszkujących Namibię. Jest to naród farmerski, którego miarą zamożności jest liczba posiadanych krów. Człowiek bez tych zwierząt niewiele znaczy w kulturze tego plemienia. Charakterystyczny jest tradycyjny strój kobiet Herero. Ubierają się one w długie, obszerne, kolorowe suknie na fiszbinach, zaś na głowach noszą kapelusze w kształcie rogów. Takie nakrycia głowy są symbolem płodności oraz afrykańskich krów. Strój ten pochodzi z XIX wieku. Tak właśnie ubierały się wówczas żony niemieckich misjonarzy. Ochrzczone kobiety Hehero, chcąc się ucywilizować, przejęły taki sposób ubierania się. Dziś suknie te są narodowym strojem kobiet Herero. Można je podziwiać np.… Podczas tradycyjnego festiwalu Herero w Okahandja, odbywającego się w ostatni weekend sierpnia, dla upamiętnienia masakry ludu Herero przez niemieckie wojska, jaka miała miejsce 11 sierpnia 1904 r. w Waterberg. W czasie uroczystości kobiety zakładają piękne suknie, nawiązujące stylem do epoki wiktoriańskiej. Miejscowa legenda głosi, iż mityczni przodkowie ludu Herero pochodzą od drzewa zwanego omumborombonga (w j. ang. Leadwood). Stąd rozeszli się oni po całym świecie, zaś w czasie ich wędrówki czuwało nad nimi błogosławieństwo boga Mukuru.
10. Himba to grupa etniczna, zamieszkująca północno-zachodnią część Namibii. Członkowie tego plemienia prowadzą koczowniczy tryb życia i zajmują się głównie pasterstwem, hodując bydło i kozy. Bardzo charakterystyczny jest wygląd ludzi Himba. Kobiety są półnagie, ich strój składa się z licznych ozdób, takich jak bransolety na ręce i nogi, metalowe obroże, pasy, korale, naszyjniki z muszelek. Ich włosy są zbite w sztywne dredy. Dziewczynkom plecie się je z przodu, by zasłaniały twarz przed spojrzeniami mężczyzn. Dorosłe kobiety wiążą je z tyłu głowy. Mężczyźni Himba noszą krótką spódniczkę i sandały z koziej skóry, zaś na szyję zakładają ozdoby z muszelek. Młodzi chłopcy mają na czubku głowy warkocz, który później, wraz osiągnięciem przez nich dojrzałości, rozdzielany jest na dwie części. Ludzie Himba smarują swoje ciała mieszanką tłuszczu zwierzęcego, ochry i ziół – dla ochrony przed owadami. Swoje domy budują z gałęzi drzew i liści palmowych, wzmocnionych odchodami bydła. Mężczyźni z plemienia Himba mogą mieć nawet po kilka żon – zależy to od ich statusu materialnego.

KUCHNIA NAMIBII:

Będąc w Namibii, koniecznie trzeba spróbować tutejszej kuchni.
Jednym z ulubionych sposobów spędzania wolnego czasu w tym kraju jest grillowanie – tzw. Braai. Stąd do tutejszych przysmaków należą grillowane cienkie kiełbaski, zwane przez miejscowych boereworst.
Inne popularne w Namibii potrawy to biltong (suszone mięso z wołowiny lub antylopy, podawane najczęściej z piwem) oraz oshifima (roślina, z której w połączeniu z tutejszym szpinakiem i pikantnym sosem przyrządza się przypominającą puree sycącą papkę).
Dla miłośników bardziej egzotycznych potraw poleca się steki z krokodyla lub strusia. Natomiast bardziej odważni mogą sięgnąć po smażone gąsieniczki w pikantnym sosie.
W Namibii warto napić się lekkiego i odświeżającego piwa Windhoek Lager. Można też przekonać się, jak smakują inne tradycyjne napoje: mataku (wino z arbuza) lub zielony springbok (przyrządzany z amaruli i miętowego likieru).

Dorota Pansewicz