Jadę do Maroka!

MAROKO

to państwo leżące w północno-wschodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim i Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią, Saharą Zachodnią oraz hiszpańskimi eksklawami: Ceutą i Melillą.
Maroko, określane jako” Brama Afryki”, to prawdziwie magiczne miejsce, przywodzące na myśl świat z „Baśni z tysiąca i jednej nocy”. To kraj pełen egzotyki, orientalnych barw, odgłosów, smaków i zapachów. Tutejsze średniowieczne ośrodki, rzymskie ruiny, berberyjskie kazby i islamskie zabytki pozwalają na bliski kontakt z kulturą i historią tego kraju. Będąc w Maroku, można odnieść wrażenie, że czas stanął tu w miejscu. Wystarczy przespacerować się wąskimi uliczkami medyn, pośród przepięknie zdobionych meczetów oraz gwarnych i barwnych targów, by przenieść się kilka wieków wstecz, do zupełnie innego świata.
Kraj ten charakteryzuje się ponadto różnorodnością krajobrazu, na który składają się górskie szczyty Atlasu, lasy, stepy, dzika pustynia, gaje oliwkowe, daktylowe i pomarańczowe oraz piękne, piaszczyste plaże.
Wszystko to sprawia, że Maroko to wymarzony cel podróży. Warto się o tym przekonać.
POWIERZCHNIA: 446 550 km2
STOLICA: Rabat
INNE WAŻNIEJSZE MIASTA: Casablanca, Fez, Marrakesz, Agadir, Tanger, Meknes, Wadżda, Tetuan, Al.-Kunajtira.
PODZIAŁ ADMINISTRACYJNY: Maroko podzielone jest na 16 regionów.
JĘZYK URZĘDOWY: arabski (ponadto używane są języki berberskie oraz francuski).
LUDNOŚĆ: Maroko zamieszkują głównie Berberowie (73,9%) oraz Arabowie (25,1%), w mniejszym stopniu Żydzi (0,2%) i inne grupy etniczne (0,8%).

KIEDY WARTO PRZYJECHAĆ:

Najlepszy czas na podróż do Maroka to okres od października do kwietnia – ze względu na odpowiednie temperatury.

CO WARTO KUPIĆ:

Pamiątki z Maroka najlepiej kupować na sukach (bazarach) i trzeba przy tym pamiętać o targowaniu się, które jest tam pewnego rodzaju rytuałem, należy do tradycji i dobrego tonu.
W Maroku warto kupić przede wszystkim: babusze (wykonane ze skóry różnokolorowe klapki) i inne wyroby skórzane, wyroby z drewna, olejek arganowy, barwne jedwabne szale, ceramikę (np.. Czajniczki do parzenia herbaty), różnorodne kilimy i dywany, misternie haftowane obrusy i serwetki, piękne lampy, oryginalną srebrną biżuterię zdobioną niezwykłymi wzorami i motywami zaczerpniętymi z kultury Berberów (rdzennych mieszkańców Maroka).

Fez

Miasto założone zostało w VIII wieku i było pierwszą stolicą państwa. W owym czasie Fez stanowił ważny ośrodek kulturalny, gospodarczy, naukowy i religijny – był jednym z najświętszych miast islamu.
Do dzisiejszych czasów w Fezie zachowała się niezwykle piękna medyna (starówka), z urokliwymi krętymi uliczkami i wspaniałymi zabytkami. Otaczają ją mury obronne z prowadzącymi do niej bramami.
Główną i najważniejszą świątynią w Fezie jest Meczet Kajrawijjin, wzniesiony w IX wieku. Ta ogromna budowla jest jednym z największych meczetów w Afryce Północnej. Niegdyś nauczano w niej Koranu, a także filozofii i logiki, stąd meczet ten uważany jest za jeden z najstarszych uniwersytetów świata. Mieści się w nim biblioteka, zawierająca bardzo cenne zbiory. Całą bogato zdobioną budowlę wspiera 270 kolumn.
Fez od wieków znany był z licznych szkół koranicznych. Jedną z nich jest słynna Medresa Bu Inania. Pochodzi z XIV w. Warto ją zobaczyć, tym bardziej, że jako jeden z nielicznych obiektów sakralnych w Maroku jest udostępniana do zwiedzania. Budowla ta charakteryzuje się wspaniałą architekturą: rzeźbionymi w drewnie dekoracjami, licznymi zdobieniami i sztukateriami, krużgankami otaczającymi dziedziniec wyłożony marmurowymi i onyksowymi płytami.
Z ciekawych i wartych zobaczenia obiektów znajdujących się w mieście wymienić należy ponadto: Medresę Al.-Attarin, Synagogę Ibn Danana oraz Pałac Królewski.
Na przedmieściach Fezu natomiast obejrzeć można pozostałości dawnych grobowców sułtanów z dynastii Marynidów, która panowała w Maroku między XIII a XV wiekiem. Ze wzgórza, na którym znajdują się grobowce, rozciąga się wspaniały widok na starą medynę Fezu.

Marrakesz

– Miasto powstało w XI wieku. Początkowo było niewielką osadą, wzniesioną z gliny i kamienia. Później, z biegiem czasu, rozrosła się ona do rozmiarów warownego miasta. Do dziś przetrwały otaczające historyczne centrum miasta XII-wieczne mury, jak również wiele pięknych zabytków.
Największym placem w tutejszej medynie jest plac Dżamaa al.-Fina. Jest jednocześnie największą atrakcją turystyczną miasta i wraz z całym zabytkowym centrum Marrakeszu wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO. Niezapomnianym przeżyciem będzie wieczorny spacer po placu, gdy odbywa się tu wielki targ ze straganami restauracyjnymi. Można wówczas spróbować niektórych tradycyjnych potraw marokańskich, ale również bliżej poznać tamtejszą kulturę. Na targu zjawiają się kuglarze, zaklinacze węży, uzdrawiacze, bębniarze, muzycy oraz berberyjscy gawędziarze, opowiadający rozmaite historie i legendy. Ich występy trwają aż do północy.
Jednym z najstarszych obiektów w mieście jest wspaniały meczet Alego ibn Jusufa wraz ze znajdującą się w jego obrębie medresą. Meczet wzniesiony został na początku XII w., zaś w XIX w. przebudowano go zgodnie z obowiązującym wówczas stylem merynidzkim. Największą budowlą sakralną Marrakeszu jest natomiast meczet Kutubijja. Wzniesiony został pod koniec XII wieku. Posiada wysoką na 69 metrów wieżę, ozdobiona czterema kulami z miedzi. Legenda głosi, że pierwotnie były tylko trzy kule zrobione ze złota. Czwarta kula była darem żony kalifa Mansura jako zadośćuczynienie za złamanie postu w czasie ramadanu. Na ten cel została przetopiona jej złota biżuteria.
W mieście zachowała się też nekropolia, będąca miejscem spoczynku książąt z dynastii książąt z dynastii Saadytów. Jest ona wspaniałym przykładem architektury arabskiej. Znajdujące się tu grobowce są bogato zdobione mozaikami i płaskorzeźbami. Ponadto w mieście znajduje się wiele wartych uwagi pałaców, a także wspaniałe ogrody Agdal.

Casablanca

– Jest największym miastem Maroku. Znane jest ono przede wszystkim z historycznej konferencji, jaka miała tu miejsce w styczniu 1943 r. Spotkanie, w którym uczestniczyli Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt i Charles de Gaulle, odbyło się w hotelu „Anfa”. Nazwa miasta przywodzi też od razu na myśl słynny melodramat z Ingrid Bergman i Humphreyem Bogartem pt. „Casablanca”. Jednak choć akcja filmu rozgrywa się w tym mieście, zdjęcia nie powstawały tutaj, lecz były kręcone w USA.
Najważniejszym zabytkiem w Casablance jest monumentalny Meczet Hassana II – trzeci pod względem wielkości meczet na świecie. Leży on nad samym brzegiem Oceanu Atlantyckiego, na sztucznie usypanym wale. Do meczetu przylega minaret, wznoszący się na wysokość 210 metrów. Jest on najwyższym minaretem na świecie i jednocześnie najwyższą budowlą Maroka. Samo wnętrze meczetu także robi wrażenie swoją wielkością – główna sala modlitewna może pomieścić 25 tysięcy osób, zaś dziedziniec – kolejne 80 tysięcy. Poprzez częściowo przeszkloną posadzkę oraz otwierany dach można zobaczyć niebo i ocean. Meczet, jako jedna z niewielu świątyń muzułmańskich, otwarty jest również dla wyznawców innej wiary.
Podczas pobytu w Casablance warto też pospacerować po medynie, podziwiając meczet Chleuh i zaglądając na tutejsze bazary i targi, a także odwiedzić Parc de la Ligue Arabe wraz ze znajdującą się na obrzeżu parku katedrą Sacré Coeur.
Casablanca poszczycić się może wspaniałym piaszczystym wybrzeżem, tak więc miłośnicy plażowania znajdą tu doskonałe do tego warunki.

Rabat

– To stolica Maroka, położona na zachodzie kraju, nad Oceanem Atlantyckim. Miasto zostało założone w 1150 r. przez kalifa Abd al.-Mumina. Stolicą kraju jest od 1912 r. W mieście tym znajduje się wiele godnych uwagi zabytków i innych obiektów, do których należą: cytadela Kasba al.-Udaja, kompleks ruin Szalla, Pałac Królewski Dar el-Makhzen, Mauzoleum Muhammada V, Muzeum Antyków, liczne medresy, łaźnie, meczety oraz mury ze znajdującymi się w nich bramami.
Warto też zwrócić uwagę na Wieżę Hassana – górujący nad miastem minaret, którego wysokość wynosi 44 metry (miał mieć wysokość 80 metrów, lecz nie został ukończony). Wieża wraz z przylegającym do niej Mauzoleum Muhammada V stanowią wspólny kompleks zabytkowy, będący jedną z największych atrakcji turystycznych Rabatu. Zamiast schodów wieża posiada rampę w formie spirali, dzięki której dostęp do jej szczytu był możliwy bez schodzenia z konia.

Al.-Dżadida

– Miasto to, położone w zachodniej części Maroka na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, nosiło kiedyś nazwę Mazagan i było kolonią portugalską. W XVIII w. miasto zostało podbite przez sułtana Muhammada III i od tamtej pory należało ono do Marokańczyków. Dziś dzięki temu można więc w Al.-Dżadidzie podziwiać piękną architekturę, łączącą w sobie elementy stylów europejskiego i marokańskiego. Ponadto w mieście znajduje się rozległa plaża, stąd jest ono popularną miejscowością wypoczynkową, chętnie odwiedzaną przez turystów. Pozostałości portugalskiego miasta Mazagan wpisane zostały na Listę Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO.

Meknes

– Jest to miasto leżące w północnym Maroku, nieopodal gór Atlasu. Jego historia sięga aż VIII w., gdy na miejscu tym powstała ufortyfikowana osada, będąca zaczątkiem późniejszego miasta. W X w. na terenach tych osiedliło się berberyjskie plemię Meknasa. Na przełomie XVI i XVII w. nastąpił rozwój miasta. Właśnie z tego okresu pochodzi istniejąca do dziś medyna, imponujące mury obronne i inne budowle i obiekty.
Wejścia do medyny broni monumentalna, pięknie zdobiona brama Bab al.-Mansur. Posiada ona marmurowe kolumny, stanowiące jeden z elementów świetnie zachowanej fortyfikacji i pochodzące z rzymskich ruin pobliskiego Volubilis. W obrębie murów medyny znajduje się dzielnica żydowska oraz rezydencja sułtana. Wspaniały pałac Dar El Makhzen poprzedza mierzący dwa kilometry długości korytarz utworzony z dwóch potężnych murów. Ponadto w medynie zobaczyć można wzniesione w 1703 r. mauzoleum Mulaja Ismaila, a także wiele zabytkowych meczetów. Najstarszy z nich – Néjjarine – pochodzi z X w. Natomiast najwspanialszą ze świątyń jest Wielki Meczet, liczący 11 bram oraz 143 arkady.

Tetuan

– Leży w północno-zachodnim Maroku. W mieście tym znajduje się jedna z najmniejszych, a mimo to jedna z najpiękniejszych medyn w tym kraju. W wielu budowlach odnaleźć można hiszpańskie wpływy architektoniczne, będące wynikiem przebudowy miasta w XV w. i dodające dawnej zabudowie oryginalności. Kiedyś Tetuan pełnił rolę ważnego ośrodka islamu, stąd zobaczyć tu można zachowane do dziś liczne zabytkowe meczety, a także budynki szkół koranicznych. W obrębie starej dzielnicy znajduje się również zabytkowy kościół katolicki. Tuż przy wejściu do medyny wznosi się wspaniały pałac królewski. Warto wiedzieć, iż Tetuan słynie z bardzo powszechnie cenionego rękodzieła, przede wszystkim biżuterii oraz wyrobów skórzanych.

As-Sawira

– To miasto portowe leżące w zachodniej części kraju, na terenach, gdzie Portugalczycy na początku XVI w. wznieśli fortecę Castelo Real de Mogador. Obecnie istniejące miasto zostało założone w II połowie XVIII w. i początkowo nazywało się Mogador. Z otaczającej je fortyfikacji do dziś zachowały się dawne wały i forty obronne. Ponadto As-Sawira zachwyca urokliwą starówką. Miasto to jest obecnie znanym ośrodkiem kulturalnym. Mieści się tu wiele galerii sztuki oraz sklepów z fajansowymi i innymi tradycyjnymi rękodziełami. Co roku odbywa się tu festiwal muzyki Gnawa, określany jako marokański Woodstock.

Chefchouen

(Szafszawan) – Miasteczko to leży w północnym Maroku. Warto je odwiedzić ze względu na jego charakterystyczną architekturę, czyli domy o błękitnych fasadach. Założone zostało w XV w. Dziś jest popularną miejscowością turystyczną. Taroudannt – To miasto położone w południowym Maroku. W XVI w. pełniło ono funkcję stolicy kraju i było ośrodkiem władzy Saadytów. Z tamtego okresu zachował się zespół murów obronnych i bastionów, otaczających medynę, w obrębie medyny zaś kasba (będąca początkowo pałacem zimowym Saadytów) wraz z ruinami fortecy wzniesionej przez sułtana Mulaja Ismaila. W mieście znajduje się wiele suków, na których można kupić m.in.. Piękną biżuterię oraz wspaniałe dywany.

Merzouga

– To niewielkie miasteczko w południowo-wschodnim Maroku. Słynie ono z naturalnych, ruchomych wydm, których wysokość może wynieść nawet 250 metrów. Znajdujący się w pobliżu piaszczysty skrawek pustyni Erg Chebbi cieszy się ogromną popularnością wśród przyjeżdżających tu licznie turystów. Wielu z nich decyduje się na spędzenie nocy na biwaku, pod rozgwieżdżonym niebem pustyni, z dala od cywilizacji – co z pewnością jest niezapomnianym przeżyciem. Miejsce to odwiedzają również miłośnicy sandboardingu, znajdując tu doskonałe warunki do zjazdów na desce po wydmach.

Quarzazate

(Warzazat) – To miasto leżące między górami Atlasu Wysokiego i Antyatlasu. Na jego przedmieściach znajduje się malowniczo położona kazba (forteca) Taourit. Ponadto warto wiedzieć, iż w mieście tym ma swoją siedzibę studio filmowe Atlas Studios, w którym powstało wiele znanych produkcji filmowych, m.in.. „Kleopatra” czy „Gladiator”. W pobliżu miasta znajduje się chętnie odwiedzany przez turystów ksar (ufortyfikowana osada) Ajt Bin Haddu. Leży na zboczu wzgórza, nad rzeką Warzazat, których brzegi porastają piękne gaje palmowe. Nie wiadomo dokładnie, kiedy osada ta powstała, na pewno istniała już w XVI wieku. Obecnie znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO. Malowniczość tego miejsca wykorzystywane było niejednokrotnie przez twórców filmowych, bowiem to właśnie tu powstawały zdjęcia do takich produkcji jak „Klejnot Nilu”, „Gladiator” i „Aleksander”.

Agadir

– To jedna z najpopularniejszych miejscowości wypoczynkowych Maroka. Do jej atutów należą przede wszystkim ciągnące się na około 10 kilometrów piaszczyste plaże, które stanowią wymarzone miejsce na zażywanie słonecznych kąpieli. Znajduje się tu wiele hoteli oraz międzynarodowy port lotniczy. Agadir umożliwia także aktywny wypoczynek: są tu dwa pola golfowe, kluby jeździeckie organizujące przejażdżki konne, a także biura turystyczne, oferujące wyprawy jachtami i samochodami terenowymi. Można też uprawiać surfing. Nudzić się tu z pewnością nikt nie będzie.

CIEKAWOSTKI:

1. Najwyższym szczytem Maroka, a jednocześnie gór Atlas, jest Dżabal Tubkal, którego wysokość wynosi 4167 m n.p.m. Znajduje się 63 km od Marrakeszu, na terenie Parku Narodowego Tubkal.
2. Co roku, w maju, w miejscowości El-Kelaa M’Gouna odbywa się Festiwal Róż. Róże to kwiaty bardzo cenione w Maroku, są jednym z największych bogactw naturalnych tego kraju. Uprawia się je tu na szeroką skalę, wykorzystując w przemyśle kosmetycznym, do wyrobu wody różanej i olejku różanego. Między innymi właśnie okolice El-Kelaa M’Gouna słyną z uprawy tych kwiatów i nazywane są Doliną Róż. Coroczny festiwal trwa zazwyczaj trzy dni. Do miasta przybywają wówczas hodowcy róż z różnych stron, jak również wielu turystów. W czasie tego święta ulice i budynki ozdobione są kwiatami róż, odbywają się barwne korowody oraz wybory Królowej Róż. Każdy z uczestników festiwalu na zakończenie świętowania zabiera ze sobą małą buteleczkę wody różanej, której aromat – według tamtejszej tradycji – ma chronić przed nieszczęściami.
3. Miasteczko Tafraoute to natomiast „migdałowa stolica” Maroka. Uprawiane są tam drzewka migdałowe, które w lutym pokrywają się pięknymi, jasnoróżowymi kwiatami. Właśnie wtedy organizowane jest tam trzydniowe Święto Kwitnących Migdałów, podczas którego odbywają się liczne koncerty, przedstawienia, występy muzyków i tancerzy.
4. W czerwcu, w miasteczku Sefrou, odbywa się natomiast Festiwal Wiśni, związany ze zbiorami tychże owoców. Towarzyszą mu rozmaite parady, zawody sportowe, kulinarne degustacje, a także wybory Królowej Wiśni.
5. W październiku, w miejscowości Erfoud, organizowane są obchody Święta Daktyli. Oprócz wyborów Królowej Daktyli, na imprezę składają się różnorodne występy muzyczne i taneczne, zawody sportowe (np.. Wspinanie się na palmę daktylową lub wyścigi wielbłądów) oraz targ. Według marokańskiej tradycji daktyle przynoszą szczęście, zaś ofiarowane drugiej osobie oznaczają przyjaźń.
6. W Maroku produkowany jest olejek arganowy. Wytwarza się go tradycyjnie poprzez zmielenie w ręcznych żarnach ziaren drzewa arganowego na oleistą pastę, z której później ręcznie wyciska się olej. W Maroku ma on bardzo szerokie zastosowanie: dodawany jest do potraw dla uzyskania lepszego smaku, po podgrzaniu podawany jest chorym przy przeziębieniu, używany jest do smarowania bolących stawów, a także do sporządzania maseczek na twarz. Uważa się też, że pomaga on obniżyć cholesterol, poprawia krążenie i wzmacnia odporność organizmu. Olej arganowy stanowi ważny produkt eksportowy tego kraju. Nazywany jest „złotem Maroka”.
7. Jednym ze składników marokańskiej kultury i tradycji są suki – bazary. Znajdują się w niemal każdym mieście, zazwyczaj w medynach, czyli starych dzielnicach. Można na nich kupić dosłownie wszystko – od produktów żywnościowych, poprzez biżuterię, kosmetyki, stroje marokańskie, ozdoby, amulety, po orientalne dywany, antyki i meble. Chcąc zrobić zakupy na takim bazarze, koniecznie należy pamiętać o targowaniu się – jest to tamtejsza uświęcona tradycja, a ponadto dzięki temu można rzeczywiście kupić wypatrzony przedmiot po niewielkiej cenie. Marokański suk to ciekawe miejsce również z innych względów – można tu zobaczyć zaklinaczy węży, właścicieli tresowanych małpek czy też gawędziarzy opowiadających baśnie i rozmaite historie.
8. Marokański ślub jest bardzo uroczystym i hucznie obchodzonym wydarzeniem. Na towarzyszące mu obrzędy składają się: oczyszczająca kąpiel panny młodej w hammanie (łaźni parowej), ceremonia henny (nakładanie na dłonie i stopy panny młodej misternych wzorków z henny), wręczenie przez pana młodego prezentów dla przyszłej żony (są to np.. Daktyle, mleko, cukier, henna, biżuteria, tkaniny, stroje, obrączki), podpisanie kontraktu małżeńskiego zakończone tańcami. Właściwe zaślubiny, do których pannę młodą przygotowują i ubierają jej przyjaciółki, odbywają się następnego dnia. Wszyscy weselnicy uczestniczą w tańcach i rozmaitych zabawach.
9. Jedną z ciekawszych marokańskich tradycji są barwne przedstawienia zwane „Fantasia”. Upamiętniają one berberyjskie szarże kawaleryjskie oraz bitwy prowadzone niegdyś przez wojowników na pustyni. Odbywają się wówczas emocjonujące i efektowne pokazy jazdy konnej, podczas których jeźdźcy prezentują tradycyjne stroje berberyjskie. Także konie przystrajane są w haftowane materiały oraz opaski z frędzlami i dzwoneczkami.
10. Marokańczycy to ludzie bardzo gościnni, serdeczni wobec przyjezdnych, chętni do pomocy. Często zapraszają pod swój dach turystów, oferując im posiłek. Istniej pewien przesąd, głoszący, że jeśli na początku swojej podróży po Maroku zostaniemy poczęstowani przez mieszkańców tego kraju słodką miętową herbatą, to podróż ta na pewno będzie udana. Miętowa herbata jest tu bowiem nazywana „płynem życia” i jest wyrazem szacunku i przyjaźni. A więc – zaproszenie na herbatę warto przyjąć.
11. Jednym z najważniejszych świąt obchodzonych przez mieszkańców Maroka jest Święto Ofiarowania – Id el Kebir. Upamiętnia ono ofiarę Abrahama oraz jego posłuszeństwo względem Boga. W tym dniu każda rodzina ma obowiązek złożenia w ofierze barana. Innym ważnym świętem jest Święto Przerwania Postu – Id al.-Fitr. Obchodzone jest ono na zakończenie ramadanu. W tym dniu muzułmanie dziękują Bogu za to, że pozwolił im przetrwać post i wybaczył im grzechy. Odwiedzają swoich najbliższych, składając im życzenia i obdarowując ich prezentami.
12. Częstym widokiem w Maroku, zwłaszcza przed tamtymi meczetami, są koty – w ciągu dnia zazwyczaj wylegują się na ulicach, zaś wieczorami buszują na targowiskach w poszukiwaniu jedzenia. W Maroku koty są darzone specjalną sympatią – mieszkańcy tego kraju dokarmiają je i traktują przyjaźnie. Taki stosunek Marokańczyków do kotów wiąże się z pewną tamtejszą legendą. Według niej Mahomet został kiedyś pogryziony przez wściekłe psy. Wówczas podszedł do niego kot i wylizał mu rany. Od tego zdarzenia stał się nieodłącznym towarzyszem Mahometa. Któregoś dnia prorok zauważył, że kot zasnął w rękawie jego szaty. Ponieważ nie chciał budzić zwierzęcia, delikatnie odciął rękaw i odprawił modlitwy w szacie z jednym rękawem. Po skończonej modlitwie Mahometa kot obudził się i pokłonił się prorokowi.

KUCHNIA:

Marokańska kuchnia pełna jest warzyw (głównie bakłażanów, cebuli, papryki, pomidorów, cukinii, oliwek, marchewki). Z mięs jada się przede wszystkim wołowinę, baraninę i drób. Popularne są także ryby. Marokańskie potrawy są raczej lekkie, przyprawione oliwą z oliwek, ziołami i rozmaitymi przyprawami (kminkiem, cynamonem, szafranem, imbirem, kurkumą czy pieprzem). Często stanowią ciekawe połączenie pikantnych i słodkich smaków. Kuchnia Maroka uważana jest za jedną z najsmaczniejszych kuchni afrykańskich. Dlatego warto skusić się na niektóre przynajmniej z marokańskich potraw. Należą do nich przede wszystkim:
- pastilla (przekładaniec z nadzieniem z migdałów i mielonego mięsa kurczaka lub gołębia, posypany cukrem pudrem);
- harira (pikantna zupa z jagnięciny i soczewicy);
- tadżin (gulasz z mięsa lub ryby z warzywami i kuskusem);
- kefta (mielona gotowana jagnięcina z sosem paprykowym);
- matisza mesla (potrawa z drobiu gotowanego w pomidorach, z miodem, imbirem i cynamonem).
Koniecznie trzeba też spróbować pysznych marokańskich słodyczy, których głównymi składnikami są orzechy, migdały, miód i sezam. A do picia poleca się słodką miętową herbatę.

Dorota Pansewicz