Jadę do Kamerunu

Kamerun

to państwo położone w środkowej Afryce nad Zatoką Gwinejską. Graniczy z Nigerią, Czadem, Gabonem, Kongiem, Gwineą Równikową oraz Republiką Środkowoafrykańską. O Kamerunie można powiedzieć, iż jest jednym z ciekawszych krajów Czarnego Lądu. Przede wszystkim charakteryzuje się ogromnym zróżnicowaniem kulturowym. Odwiedzający ten kraj spotkają się tu z rozmaitymi tubylczymi społecznościami oraz wielką gościnnością. Ciekawą atrakcją będzie z pewnością spotkanie z Pigmejami i ludami Kirdi, kultywującymi własne, odrębne obyczaje. Cechą charakterystyczną Kamerunu jest też wielość artystycznych i muzycznych tradycji. Kraj ten słynie z ośrodków oraz targów rzemiosła i sztuki afrykańskiej. Kamerun to także wspaniałe krajobrazy i przyroda: lasy deszczowe, plaże, wysokie góry i tarasowe wzgórza, malownicze wioski, jeziora, zadziwiające formacje skalne i liczne parki narodowe, pełne egzotycznych zwierząt.

POWIERZCHNIA: 475 440 km2
STOLICA: Jaunde
INNE WIĘKSZE MIASTA: Douala, Garoua, Bamenda, Maroua, Bafoussam, Bertoua, Loum.
PODZIAŁ ADMINISTRACYJNY: Kamerun dzieli się na 10 regionów (Adamawa, Centralny, Wschodni, Dalekiej Północy, Nadmorski, Północny, Północno-Zachodni, Południowy, Południowo-Zachodni), które z kolei podzielone są łącznie na 58 departamentów.
JĘZYKI URZĘDOWE: francuski, angielski
LUDNOŚĆ:Kamerun zamieszkuje wiele różnorodnych grup etnicznych, reprezentujących niemal wszystkie rodziny językowe Afryki. Do najważniejszych grup należą: Pigmeje, ludy Bantu, ludy Kirdi, Fulanie, Bamileke, Bamoun, Fangowie, Tikar, Mandala, Duala, Luanda, Basa, Maka.

KIEDY WARTO PRZYJECHAĆ:

Kamerun najlepiej odwiedzić w porze suchej, czyli od listopada do kwietnia. Szczególnie warto wybrać się do tego kraju w marcu lub kwietniu, aby móc podziwiać przyrodę przed nastaniem pory deszczowej.

CO WARTO KUPIĆ

Przede wszystkim ciekawe drewniane rzeźby i maski, wyroby skórzane, piękne tkaniny i kilimy, a także ceramikę i srebrną biżuterię.

Rezerwat zwierząt Dja

– Założony został w 1950 r. W 1981 r. uznany został ze rezerwat biosfery, natomiast od 1987 r. znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Mieści się on w południowym Kamerunie, w pętli rzeki Dja, która, zataczając duże półkole, tworzy naturalną fosę i zapewnia w ten sposób ochronę żyjącym tu dzikim zwierzętom. Stąd też rezerwat Dja jest najbardziej naturalnym kompleksem wiecznie zielonych lasów afrykańskich. Powierzchnia rezerwatu wynosi 5260 km2. Charakteryzuje się on niezwykłym bogactwem różnorodnej fauny i flory. Rośnie tutaj aż 46 różnorodnych gatunków drzew. Oprócz powszechnie znanych gatunków zwierząt (słoni, szympansów, goryli czy lampartów) żyją tu także rzadsze i mniej znane, np. potto (rodzaj małpiatki), galago (także z rodziny małpiatek) czy też dryl (duża małpa wąskonosa).

Park Narodowy Waza

Park ten ustanowiony został w 1968 r., zaś w 1979 r. uznany za rezerwat biosfery UNESCO. Jego powierzchnia wynosi 1700 km2. Na terenie rezerwatu znajduje się hotel, w którym można zatrzymać się i przenocować, zaś wczesnym rankiem wyruszyć na safari. Z pewnością dla wszystkich, którzy skorzystają z tej atrakcji Kamerunu, będzie to niezapomniane przeżycie. W rezerwacie żyje wiele różnorodnych gatunków dzikich zwierząt, m.in.: słonie afrykańskie, żyrafy, pantery, gepardy, strusie czerwonoskóre, hieny, lwy, gazele rudoczelne, antylopy końskie, pawiany oliwkowe, koczkodany zielone, koczkodany rude. Park Narodowy Waza to prawdziwa ostoja dzikiej przyrody.

Bafut

Miasto to leży w Regionie Północno-Zachodnim. Kiedyś było ono ośrodkiem królestwa ludu Tikar. Czasy te upamiętnia znajdujący się tu pałac królewski, będący najważniejszą budowlą miasta. Największą atrakcją, odbywającą się w mieście, jest pokaz tradycyjnego tańca masek. W pobliżu miasta mieści się ogród botaniczny, w którym podziwiać można przyrodę sawanny. Bafoussam– Miasto zamieszkiwane jest przez lud Bamileke. Znajduje się tu pałac jego wodza. Zwiedzenie pałacu jest największą atrakcją tego miasta. Można tu dokładnie poznać organizację plemienia, a także jego styl życia i zwyczaje. W mieście warto również zobaczyć święty las ludu Bamileke oraz odwiedzić lokalne muzeum.

Foumban

– Miasto leży w północno-zachodnim Kamerunie i jest siedzibą ludu Bamoun. Tutejsi mieszkańcy zajmują się uprawą kawowca, tkactwem oraz wyrobem różnych przedmiotów z drewna i mosiądzu. Będąc w Foumban, koniecznie trzeba zobaczyć Pałac Sułtana ludu Bamun oraz Muzeum Sztuki i Tradycji. Warto też wybrać się na tutejszy targ rzemiosła.

Park Narodowy Campo Ma’an

– Mieści się on na południu kraju, w pobliżu miasta Campo. Odwiedzający park mają szansę spotkać słonia, szympansa, hipopotama, goryla czy też lamparta. Z pewnością zachwycą się też bogactwem i różnorodnością tutejszych kwiatów i innych roślin.

Wulkan Kamerun (Fako)

– Wulkan ten leży niedaleko Zatoki Gwinejskiej. Jest najwyższym szczytem Kamerunu i jednym z najwyższych wulkanów Afryki. Jego wysokość wynosi 4095 m n.p.m. Na południe od głównego szczytu znajduje się drugi, niższy, zwany Etinde lub Małym Kamerunem. Wulkan Kamerun jest czynnym wulkanem. Po raz pierwszy jego aktywność zaobserwowano w V w. P.n.e. Ostatnia natomiast erupcja miała miejsce w 2000 r. Osoby chętne mogą wejść na szczyt wulkanu piechotą. Ponadto co roku odbywa się specjalny wyścig na szczyt, który biegacze zdobywają w około 4,5 godz. Warto wiedzieć, że jako pierwsi na szczyt wulkanu Kamerun weszli Richard Francis Burton i Gustav Mann w 1861 roku. Natomiast pierwszymi Polakami, którym udało się zdobyć ten szczyt, byli Stefan Szolc-Rogoziński i Leopold Janikowski. Było to w 1884 roku.

CIEKAWOSTKI

1. Pierwszymi mieszkańcami terenów obecnego Kamerunu byli najprawdopodobniej Pigmeje. Dziś Pigmeje z grupy Baka zamieszkują lasy na południu kraju. Charakteryzuje ich niski wzrost, który średnio wynosi 140 – 150 centymetrów. Prowadzą oni częściowo koczowniczy tryb życia. Do ich głównych zajęć należą łowiectwo i zbieractwo. Większość Pigmejów praktykuje lokalne religie i czci potężnego ducha lasu. Według ich wierzeń las jest matką, ojcem i opiekunem. Wśród członków plemienia Baka duch leśny nosi imię Jengi. Jengi to także nazwa obrzędu, w czasie którego młodzieńcy z plemienia Baka wkraczają w dorosłość.
2. Do bogactw naturalnych Kamerunu należą: ropa naftowa, gaz ziemny, rudy żelaza i wapienie.
3. Kamerun słynie z produkcji kawy i kakao. Ponadto uprawia się tutaj bawełnę, banany, orzeszki ziemne, maniok, kukurydzę i rośliny oleiste.
4. Pod względem wyznaniowym wśród mieszkańców Kamerunu wyróżnia się: animistów, chrześcijan oraz muzułmanów.
5. Reprezentacja Kamerunu w piłce nożnej była pierwszą drużyną z Afryki, która doszła do ćwierćfinału mistrzostw świata (1990 r.). Jej przydomek to Nieposkromione Lwy.
6. Motto państwowe Kamerunu brzmi: „Pokój, Praca, Ojczyzna”.
7. Flaga Kamerunu składa się z trzech pionowych pasów: zielonego czerwonego i żółtego. Na czerwonym pasie umieszczona została żółta gwiazda. Pas czerwony, podobnie jak żółta gwiazda, symbolizują jedność. Pas żółty jest symbolem sawanny północnych prowincji, zaś zielony – lesistego południa kraju.
8. Najważniejsze święta i uroczystości obchodzone w Kamerunie to: Hijra – islamski Nowy Rok (styczeń), Dzień Młodzieży (11 lutego), Eid Milad Nabi – Urodziny Proroka (marzec), Wielkanoc (marzec/kwiecień), Święto Narodowe (20 maja), Festiwal Owiec (21 maja), Djoulde Soumae – koniec Ramadanu (wrzesień/październik), Eid Al.. Adha – Święto Ofiar (listopad/grudzień), Boże Narodzenie (25 grudnia).
9. W czasie podróży do miejsc w Kamerunie rzadziej odwiedzanych przez turystów dobrze jest zapowiedzieć swoje przybycie lokalnemu wodzowi. Wódz ten w zachodniej części kraju nazywany jest fon, zaś w północnych rejonach – lamido).
10. Władcą ludu Bamoun jest sułtan, którego drzewo genealogiczne sięga 1394 r.

KUCHNIA KAMERUNU

Jest jedną z najbardziej zróżnicowanych kuchni afrykańskich. Ogólnie jej podstawę stanowią: maniok, ziemniaki, kukurydza, proso, fasola, pochrzyn.
Będąc w Kamerunie, warto spróbować tutejszej narodowej potrawy, jaką jest ndolé – gulasz sporządzany z orzechów i ryby lub mielonej wołowiny, z dodatkiem gorzkich liści ndoleh.
Można też zdecydować się na inną tutejszą specjalność – grillowane szaszłyki z kurczaka lub wołowiny czy też rybę z rusztu.

Dorota Pansewicz